SET ดีร้ายก็วายนะ

หนังสือเซตนี้มีทั้งหมด 5 เล่ม คือ

Sleeping Bunny ผมตื่นมาเพื่อนอน

เขาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง สิ่งเดียวที่ต้องการคือชีวิตเรียบง่าย แต่ทำไมผู้ชายพวกนั้นต้องมาแย่งกัันจีบด้วยวะ ทั้งเพื่อนหมอรูปหล่อ เพลย์บอยโคตรรวย หนุ่มบาร์โฮสต์คารมดี พ่อไมโครเวฟลูกติด ก็บอกว่าอยากนอนไงโว้ย โอ๊ย เครียด!

ไม่ฮาเร็ม พระเอกคนเดียวนะครับ

เมียกูของกู (เล่ม ๑)
เมียกูของกู (เล่ม ๒) (จบ)

เพราะความไว้ใจ พะแนงไม่เคยรู้ว่าครอบครัวจะทำกันได้ลง แล้วผู้ชายที่ตามตื้อคนนี้ก็น่ากลัวกว่าที่ใครคิด แต่ผู้ชายอีกคนก็เข้ามาช่วยเขาพร้อมกับพูดว่า "เมียกูของกู" (พระเอกมาจากอดีต)

"แกงไก่ ผู้ชายคนนี้เขามองมาอีกแล้ว"
"โอ๊ย คิดมาก ไม่มีอะไรหรอก"
"แต่ฉันเห็นเขามองตั้งนานแล้วนะ"
"แกมีอะไรติดฟันหรือเปล่า?"
"ไม่มี จะไปมีได้ยังไง เราว่ามันแปลก ๆ นะ" พะแนง ชายหนุ่มวัยยี่สิบหกปีเอ่ยกับญาติรุ่นเดียวกัน แม้จะเป็นผู้ชาย แต่ด้วยรูปร่างที่ออกจะเล็กบาง ไม่สูงมากนัก และผิวเนื้อที่ขาวจัด แล้วยังหน้าที่หวานเหมือนผู้หญิง ทำให้ขาดความมั่นใจเพราะตกเป็นเป้าสายตาประจำ
"เพ้อเจ้อใหญ่แล้ว นี่ถ้ามีใครมองแกนะ ฉันจะไปชกมันให้" แกงไก่ หญิงสาวที่รูปร่างสูง ไหล่กว้าง ทำตัวพร้อมจะช่วยเหลือพะแนงเสียเต็มประดา แต่นี่เป็นแค่การสร้างภาพของผู้หญิงคนหนึ่งที่พยายามจะทำตัวแบบ ฉันไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น ผ่านการแสดงออกที่แกร่งเกินชาย
"จริงเหรอ?"
"อื้อ หัดมั่นใจในตัวเองหน่อยดิ ถ้าแกยังอ่อนไหวอยู่ อีกหน่อยฉันไม่ช่วยคุยกับแม่ให้แกออกจากบ้านแล้วนะ เอ้า แบกของพวกนี้แล้วตามมาเร็วเข้า ขืนช้าเดี๋ยวแม่ก็ด่าแกอีก" แกงไก่พูดจาถับถมพะแนงให้ดูเหมือนตัวเองหวังดี ทั้งที่ความจริงหวังร้ายและอิจฉาพะแนงที่น่ารักและมักเป็นจุดสนใจของทุกคน
"กลับก็กลับ" พะแนงตกเป็นจุดสนใจอยู่บ่อย ๆ ก็จริง แต่เขารู้สึกว่าครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งอื่น เพราะผู้ชายที่มองมาที่เขาวันนี้ มองมาตาไม่กะพริบจนแทบจะกลืนกินลงไป และจนถึงตอนนี้ ชายปริศนาคนที่ว่าก็ยังจ้องเขาไม่เลิก จนเขารีบก้มหน้าก้มตาหลบไปอยู่ด้านหลังญาติตัวเอง
________________________________________
พบกับนิยายวายแนวความรัก ไสยศาสตร์ ชาติภพ ระทึกขวัญ
ปกติไม่ค่อยได้เขียนนิยายวายเท่าไรครับ แต่ก็มองว่าเป็นอีกหมวดที่น่าสนใจดี เลยอยากลองมาเขียนดู ก็ขอฝากผลงานเรื่องนี้ไว้ด้วยนะครับ นายเอกของเราอย่างพะแนง เริ่มต้นมาอาจจะอ่อนแอหน่อยเพราะโดนนางร้ายกับแม่นางร้ายเลี้ยงมาแบบกดขี่ตั้งแต่เด็ก ๆ แต่นายเอกจะเข้มแข็งขึ้นครับ
ส่วนพระเอก รักเดียวใจเดียว ไม่มีการนอกกายนอกใจ และจะคอยดูแลนายเอก ถึงจะปากแข็งไปหน่อย ก็ไม่ต้องห่วงครับ อ่านแล้วมีความคิดเห็นอย่างไรก็พูดคุยกันได้ครับ หวังว่าทุกคนจะชื่นชอบกัน ขอให้มีความสุขไปกับเรื่องราวครับ อ่านแนะนำตัวละครแล้วไปต่อกันเลยนะ

อย่าให้กูร้าย (เล่ม ๑)
อย่าให้กูร้าย (เล่ม ๒) (จบ)

มาร์ชเลื่อนดู Fatebuuk ของน้องชายอยู่นานแล้ว
ไม่ได้หมายถึงวันนี้ แต่หมายถึงตลอดหลายปีมานี้
เดิมทีมาร์ชกับแม็กซ์เป็นพี่น้องที่ไม่ค่อยถูกกันนัก มาร์ชอายุมากกว่าแม็กซ์หลายปี ต้องคอยดูแลแม็กซ์แทนพ่อแม่ที่ไม่ค่อยจะรับผิดชอบ มาร์ชจึงกลายเป็นเหมือนแม่ ในแง่ที่บางทีก็จู้จี้จุกจิกเกินพอดี จนทะเลาะกับแม็กซ์บ่อย ๆ ไหนจะที่มาร์ชมีอะไรเหนือกว่าแม็กซ์จนใครก็ชม ยิ่งทำให้แม็กซ์รู้สึกถูกเปรียบเทียบ
และถึงมาร์ชจะพยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่เกินวัยอย่างไร แต่เด็กก็ยังเป็นเด็ก ถ้ามาถามตอนนี้มาร์ชก็จำไม่ได้แล้วว่าไปทะเลาะอะไรกับแม็กซ์ตอนที่แม็กซ์เข้ามหาวิทยาลัย รู้แค่หลังจากแม็กซ์ไปเรียนต่อต่างจังหวัด เธอก็ไปทำงานที่ต่างจังหวัด แล้วก็ไม่ได้พูดคุยกันอีกสักคำ
ทำได้เพียงส่อง Fatebuuk ว่าน้องชายยังสบายดี
คงต้องสบายอยู่แล้ว แฟนหล่อซะขนาดนี้
มาร์ชเผลอดูรูปแฟนหนุ่มของน้องชายที่เคยโพสต์ไว้ เธอเคยเห็นผู้ชายคนนี้มานานแล้ว และรายนั้นมองผ่านธอไป ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าคนแปลกหน้า เธอต่างหากที่เก็บคนแปลกหน้ามาชอบเป็นจริงเป็นจัง ก่อนจะอกหักทันทีที่รู้ว่า คนที่เธอเฝ้าฝันกลายเป็นน้องเขยไปซะแล้ว
ถึงเธอจะไม่ใช่คนดี แต่ก็ไม่ได้เลวพอจะแย่งแฟนน้องสักหน่อย อย่างไรเธอก็รักน้อง สายสัมพันธ์คงตัดกันไม่ขาด เดี๋ยวเธอจะลองแอด Fatebuuk ไปคุยหน่อยดีกว่า ตอนนี้เธอมีพร้อมทุกอย่างแล้ว มีเงินพอจะซื้อของที่น้องอยากได้ พาน้องไปเที่ยวที่น้องอยากเที่ยว ไปหาอะไรอร่อย ๆ กินด้วยกัน แต่โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมากัน
"ไงอีเกรซ?"
"ฮัลโหล มาร์ช มึง" เกรซ เพื่อนบ้านสมัยเด็กของมาร์ชโทรศัพท์มา ความจริงเมื่อก่อนเกรซก็สนิททั้งกับมาร์ชและแม็กซ์ แต่ก็มาแตกหักกับแม็กซ์จนมองหน้ากันไม่ติด ส่วนกับเธอไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่พอโตขึ้นต่างคนต่างทำงาน แยกย้ายกันไปมีสังคมใหม่ ๆ จึงไม่ค่อยได้คุย
"อย่าทำเสียงเศร้าดิ ใจคอกูไม่ดี หนุ่มที่เล็งไว้ไม่ปัดขวาไม่ต้องมาดรามา แล้วถ้าจะกลับไปคืนดีกับแฟนเก่าก็ยิ่งไม่ต้องมาเพราะกูไม่รับจบกินอาหารหมา" มาร์ชดักคอแต่ก็หวังลึก ๆ ว่าจะเป็นเรื่องไร้สาระ ที่เล่ามาแล้วจะด่ากันขำกันได้ แต่เกรซไม่ขำด้วย ซ้ำยังสะอึกสะอื้นจนน่ากลัว
"อี มะ ตาย..."
"อะไร? มึงพูดอะไร?"
"อึก ตาย"
"ใครตาย? มึงพูดจาให้รู้เรื่องได้ปะ?"
"อีแม็กซ์ตายแล้ว"
"มึงว่าอะไรนะ?" มาร์ชหูวิ้งไปชั่วขณะ ไม่จริง น้องชายเธอตายแล้วเหรอ เกิดอะไรขึ้น แม็กซ์เป็นคนสุขภาพแข็งแรง ไม่ได้เป็นคนเกเรที่จะใช้ชีวิตโลดโผน มาร์ชตั้งตัวไม่ถูก มันไม่จริง มันเป็นไปไม่ได้ น้องชายเธอจะตายได้อย่างไร มาร์ชเหมือนมีก้อนแข็งมาจุกอยู่ที่คอ
"อีแม็กซ์ตายแล้วมึง กูขอโทษ"
"อีเกรซ กูไม่ขำนะเว้ย มึงเล่นอะไรก็ให้มันรู้เรื่องบ้าง มึงยะ อย่าล้ำเส้นนะเว้ย เรื่องความเป็นความตาย" มาร์ชด่าไปอย่างนั้น แต่เธอหวังว่าเกรซจะเฉลยว่าล้อเล่น ถ้าเกรซล้อเล่น นอกจากเธอจะไม่ด่า เธอจะกราบงาม ๆ เป็นการขอบคุณ ทว่า เกรซกลับร้องไห้ดังขึ้นกว่าเก่า
"กูก็อยากล้อเล่น แต่อีแม็กซ์ตายแล้วจริง ๆ มึง"
"ตายได้ไง?"
"เขาบอกว่ามันไปฉี่แล้วลื่นล้มตายในคุกน่ะ"
________________________________________
เรื่องนี้เป็นแนววายแก้แค้นนะครับ
คู่พระเอกนายเอกคือ เจสัน X มาร์ช ประเทศในเรื่องเป็นประเทศสมมติ กฎหมายในเรื่องก็เป็นสิ่งที่ถูกสมมติขึ้นมา ทุกอย่างที่ผมเขียนต่อไปนี้เป็นเรื่องแต่ง เพราะประเทศที่มีอยู่จริงบนโลกนี้มีแต่เรื่องราวดี ๆ ผู้คนรักกันให้เกียรติกัน ไม่มีที่จะมาฆ่ากันแบบในนิยายผมครับ