สามก๊ก ฉบับวณิพก ตอน ยี่เอ๋ง: ผู้เปลือยกายตีกลอง

"แผ่นดินนี้กว้างขวางนัก ถ้าจะขาดคนๆ หนึ่งจะเป็นไรหนักหนา... โลกที่กว้างใหญ่ แต่มิได้ผลิตมนุษย์ขึ้นมาสักคน!"

คำประกาศกร้าวและเหยียดหยามของ "ยี่เอ๋ง" บัณฑิตหนุ่มชาวปิงยวน ดังกึกก้องกังวานกลางท้องพระโรงของ "โจโฉ" ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินผู้ทรงอำนาจเบ็ดเสร็จที่สุดในแผ่นดินฮั่น การท้าทายสบประมาทยอดกุนซือและขุนพลระดับแนวหน้าอย่างไม่เกรงกลัวความตาย นำมาซึ่งการลงทัณฑ์อันแสนอัปยศ เมื่อปราชญ์ผู้หยั่งรู้ฟ้าดินถูกบังคับให้ปฏิบัติหน้าที่เป็นเพียง "พลตีกลอง" ต่ำต้อยในงานสังสรรค์ครั้งใหญ่ของเหล่าขุนนางชั้นสูง

แต่ปราชญ์ผู้มีปัญญาล้ำเลิศย่อมไม่มีวันยอมจำนนต่อโชคชะตา ท่ามกลางสายตาเยาะเย้ยหยันนับร้อยคู่ เสียงกลองในลีลา 'ยู-ยัง' ลั่นรัวขึ้นอย่างมีมนต์ขลัง บีบคั้นอารมณ์จนผู้ฟังสะท้านสะเทือน และในเสี้ยววินาทีแห่งความตกตะลึงนั้น ยี่เอ๋งได้กระทำการที่ประวัติศาสตร์ต้องจารึก... เขาสลัดเสื้อผ้าปุปะขาดวิ่นออกจนหมดสิ้น ยืนหยัดด้วยร่างกายที่เปล่าเปลือยล่อนจ้อน เพื่อทวงถามถึงสัจธรรมแห่ง 'ความสะอาดบริสุทธิ์' จากเหล่าทรราชผู้ซ่อนตัวอยู่ใต้อาภรณ์อันวิจิตรแต่โสมม

สรีระที่ไร้สิ่งปกปิด จะทนทานต่อคมดาบแห่งอำนาจมืดได้หรือไม่? สัมผัสอรรถรสทางภาษาที่ลุ่มลึก เชือดเฉือน และเต็มไปด้วยสงครามจิตวิทยาอันแยบคาย ในผลงานระดับอภิปรัชญาการเมือง "ยี่เอ๋ง ผู้เปลือยกายตีกลอง" โดย ยาขอบ