ตกหลุมรักรุ่นพี่ตัวจิ๋ว

​"ไม้เอก เป็นเดือนให้พี่เถอะนะนะนะ... ไม่มีใครเหมาะเท่าเราแล้วจริงๆ"
​'พี่เนย' รุ่นพี่สโมสรนักศึกษาที่ขึ้นชื่อเรื่องความตื๊อระดับตำนาน กำลังประสานมือไว้ที่อก สายตาเปล่งประกายอ้อนวอนแบบสุดตัว เธอแทบจะคุกเข่าลงข้างม้านั่งหินอ่อนเพื่อขอร้องรุ่นน้องปีหนึ่งคนนี้ที่เธอ 'เล็ง' มาตั้งแต่ปฐมนิเทศ
​"ไม่ครับ... คนที่พร้อมกว่าผมมีเยอะแยะ พี่ไปหาคนอื่นเถอะ" ไม้เอกตอบเสียงนิ่ง พลางเก็บชีทสรุปวิชาพื้นฐานลงกระเป๋าเป้อย่างเป็นระเบียบ ท่าทางเย็นชาของเขาไม่ได้ทำให้พี่เนยถอยทัพแม้แต่นิดเดียว
​"ไม่มี! พี่บอกเลยว่าไม่มี!" พี่เนยขยับเก้าอี้ตาม "คนอื่นอาจจะหล่อแบบพิมพ์นิยม แต่ไม้เอกมี 'คาแรกเตอร์' ที่หาตัวจับยากมาก ทั้งส่วนสูง ทั้งมาดนิ่งๆ แบบนี้แหละที่กรรมการชอบ พี่เช็กมาทั้งคณะแล้ว ไม่มีใครสู้เราได้เลยจริงๆ"
​ไม้เอกหยุดมือที่กำลังรูดซิปกระเป๋า เขาเงยหน้าขึ้นมองรุ่นพี่สาวด้วยสายตาที่ทำเอาคนถูกมองถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง มันไม่ใช่สายตาปฏิเสธแบบคนเขินอาย แต่มันคือสายตาของคนที่ 'เอือมระอา' ต่อสถานการณ์นี้อย่างถึงที่สุด
ไม้เอกจะทำยังไงเมื่อเจอลูกตื้อของยัยรุ่นพี่ตัวจิ๋วเข้าให้แล้ว