หมากแค้นพลิกชะตารัก เล่ม 2 (จบ)

องค์ชายสามเป็นเพียงหมากในกระดานความแค้นของข้า แต่เหตุใดชอบมาทำให้ใจเต้นกัน?!
----------------------
พระเอกมีความไบโพล่า แต่คลั่งรักแบบเต็ม 10
ปากแข็งมากที่สุดในโลก เน้นการกระทำเป็นหลัก

นางเอกไม่รอบคอบสุดๆ คิดการใหญ่แต่ใจไม่เคยนิ่ง
แนวแก้แค้นแบบไม่เคยต้องเครียด เพราะพูดอะไรไปอีพี่มันก็เชื่อเมียหมด
----------------------

‘จางฟานอวี้’ ได้กลับมายังจุดเริ่มต้นก่อนเรื่องเลวร้ายกับตนเองจะเกิดขึ้น ครั้งแรกที่นางตื่นมายังภพแห่งนี้ ฟานอวี้ตื่นเต้นกับทุกสิ่ง พอใจที่ได้ทะลุมิติมายังโลกที่ไม่คุ้นเคย ได้พบกับองค์ชายรอง และองค์ชายสาม ที่สนุกสนานไปกับท่าทางแปลกประหลาดไม่เหมือนผู้ใดในใต้หล้าของนาง

ครั้งนั้นจางฟานอวี้เลือกองค์ชายรองที่ดูใจดีและอบอุ่นกว่า โดยไม่รู้เลยว่าเหตุที่เขาเลือกนางนั้นเป็นเพียงเพราะแค่หน้าตาที่ละม้ายคล้ายกับ ‘หลี่ม่านม่าน’ สตรีในดวงใจที่ตกไปเป็นของบุรุษต่างแคว้น เขาดีกับนางจนกระทั่งถึงวันที่หลี่ม่านม่านถูกส่งกลับมายังแคว้นโจว

เมื่อสตรีในดวงใจกลับมาแล้ว คนที่เป็นเพียงตัวแทนก็ถูกลดบทบาทจากสตรีข้างกาย ก็กลายมาเป็นเครื่องมือกำจัดศัตรู แผนหย่าชายาออกจากวังให้ไปเป็นหนอนในวังผู้อื่นถือกำเนิดขึ้น จางฟานอวี้อาศัยความสงสารขององค์ชายสามที่พอจะมีให้จากยามที่เป็นสหายกัน จึงสามารถขอให้เขารับเข้าไปเป็นอนุท้ายวังได้

ฟานอวี้ยอมทรยศคนที่ไม่เคยทำผิดอันใดต่อนาง เพื่อให้ชายที่รักได้สมปรารถนา แต่เมื่อได้ขึ้นครองแคว้นสมใจแล้ว องค์ชายรองไม่เพียงแต่ไม่รับกลับ เขายังอวดอ้างว่าเพียงแค่ไม่ประหารไปพร้อมองค์ชายสามก็ถือว่ามีเมตตามากแล้ว

องค์ชายรองเนรเทศฟานอวี้ไม่ต่างจากหมูหมา สั่งให้เร่งนำตัวอดีตชายารองไปให้พ้นๆ โดยไม่สนว่าปลายทางมีโรคระบาดแพร่อยู่ ฟานอวี้ตายอย่างไร้การรักษา สตรีที่หลงใหลไปกับความใจดีจอมปลอมตายลงแล้วในวันนั้น

กลับมามีชีวิตครั้งนี้ ขอปิดตายหัวใจไม่เปิดรับผู้ใดให้มากความ ต้องแลกด้วยอันใดนางก็จะผลักดันองค์ชายสามให้ขึ้นเป็นคู่แข่งที่องค์ชายรองไม่อาจทำลายลงให้จงได้

แต่แล้วนี่มันอันใดกัน เหตุใดทุกครั้งที่ต้องเข้าใกล้คนที่นางคิดจะใช้เป็นคู่แข่งของอดีตสามี เขาถึงได้ชอบแตะเนื้อต้องตัวจนใจนางไม่สงบอยู่เรื่อย!

เดี๋ยวจับเดี๋ยวจูบเดี๋ยวลูบเดี๋ยวคลำตัวนางคงได้หัวใจเต้นผิดจังหวะจนเป็นลมตายเข้าสักวันแน่
.
.
.
"ปล่อยนะเจ้าคะ ท้องข้ามันร้องหิวข้าวแล้ว น่าอายจะตาย"

"อาย? เพราะท้องร้อง? ไม่ใช่ว่าอายที่บ่าวเห็นว่าท่าทางยามนี้ว่าเป็นเช่นไรหรอกหรือ" หลงเฉิงเย้า

"แต่-"

"ชู่…" หลงเฉิงส่ายหน้าไม่ให้ฟานอวี้ต่อความ

เขาอุ้มตัวฟานอวี้ไปนั่งหน้ากระจก องค์ชายสามเริ่มผูกผมให้อย่างไม่ทุกข์ร้อน มือประคองผมไว้ดูแล้วอ่อนโยน ปากก็พลางกล่าวชมว่าผมของฟานอวี้นุ่มนิ่มเงางาม เมื่อมัดรวบขึ้นไปจนแน่นดีแล้ว ก็จุมพิตลงมาที่กลางศีรษะ

"หอมดีจริง"

ตัวของจางฟานอวี้ที่ได้รับการปฏิบัติเช่นนี้ถึงกับแข็งค้าง รู้สึกเหมือนว่าเวลาหยุดเดินไปเสียแล้ว

'องค์ชายสามเป็นเพียงหมากในกระดานความแค้นของข้าแท้ๆ แต่เหตุใดชอบมาทำให้ใจเต้นกัน?!'

"ทำไมทำเช่นนี้เพคะ…หม่อมฉันก็เขินอายเป็นเช่นกัน ไม่.."

'ไม่…ไม่ใจร้ายกับหัวใจผู้อื่นเกินไปหรือ…'

การอยู่ข้างคนผู้นี้…นางมีหน้าที่ดูแลหัวใจของตนให้ดี

ios 249
เว็บ 239

มามีองค์ชายสามเป็นของตัวเองกันค่ะ อิ้อิ้