พ่ายรักเพลิงวิศวะ

"ยะ..หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ! เฟย์ต่อยพี่จริง ๆ ด้วย"
"ต่อยตรงไหน หน้าพี่เลยไหม เอาสิ..ถือเป็นการไถ่โทษที่คืนนั้นพี่เอาเฟย์แรงจนเกือบลุกไม่ไหว ยังเจ็บอยู่ไหมคะ หืม?"
"พี่จะมาพูดเรื่องนี้ทำไมไม่ทราบ! ก็พี่ไม่ชอบเฟย์ พี่พูดกรอกหูเฟย์มาตลอด แล้วอีกอย่างวันนั้นพี่ก็เมา ระ..เราทำเป็นลืมไปก็ได้นี่"
"งั้นเราก็ต้องรับผิดชอบพี่แล้วล่ะ รู้ว่าพี่เมาแท้ ๆ ยังทำมิดีมิร้ายพี่ อีกอย่างพี่เคยพูดเมื่อไหร่ว่าพี่ไม่ชอบเฟย์?"
"ไม่รู้แหละ! การกระทำพี่มันพูดกรอกหูเฟย์ทุกวัน แล้วก็นะเป็นพี่ไม่ใช่หรือไงที่ทำเฟย์จนนอนจมเตียงทั้งวัน! เฟย์ลุกกินข้าวกินน้ำยังไม่ไหวเลย เมาประสาอะไร.."
"จำได้ด้วย? เห็นยกมือไหว้ขอร้องให้หยุดคิดว่าไม่มีสติแล้ว อ่า ถ้างั้นก็ดี..พี่รบกวนเราจำไว้อีกอย่าง"
"อะไรคะ?"
"พี่มันหมาหวงก้าง.."
"หมายความว่าไง…"
"อะไรที่เป็นของพี่..พี่จะไม่ยอมให้หมาตัวอื่นคาบไป.."
"ไม่ต้องจ้ะ เนื้อชิ้นสวย ๆ นี้จะเดินเข้าปากหมาตัวอื่นเอง! ตอนเฟย์รักพี่แทบตายพี่กลับไม่เห็นค่า พอมาตอนนี้จะมาทำเป็นหวง ฝันไปเถอะว่าเฟย์จะยอมใจอ่อน ผู้ชายดี ๆ ต่อแถวรอเฟย์กันตั้งเยอะ พี่ถอยไปเลย"
"ก็ลองดูคนสวย..สู้ ๆ นะคะ"

.......
ฟีลกู๊ดค่ะ
พระเอกอ่อนโยนแค่กับนางเอก

ขอบพระคุณที่อุดหนุนค่ะ