พุดซ้อนเคียงเรือง

"คุณพี่หมื่นเรืองมาเยี่ยม น้องขอบพระคุณยิ่งนักเจ้าค่ะ ลำบากคุณพี่ต้องเสียเวลาเดินทางมาถึงที่นี่ เชิญคุณพี่นั่งพักดื่มน้ำเย็นๆ ให้ชื่นใจก่อนเถิดเจ้าค่ะ" พุดซ้อนเอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มหวานหยดย้อยที่ดวงตาคู่สวยนั้นหยีลง
เธอเอ่ยถ้อยคำอันแสนไพเราะและกิริยาต้อนรับอย่างขับสู้ทำให้หมื่นเรืองถึงกับยืนนิ่งเป็นหิน เขาเบิกตากว้างมองสตรีตรงหน้าราวกับเห็นสิ่งประหลาดที่สุดในชีวิต ความดุดันและคำด่าทอที่เตรียมมาเต็มพุงพลันมลายหายไปสิ้น สมองของชายหนุ่มขาวโพลนไปชั่วขณะ เขาทำตัวไม่ถูกจนต้องยืนเก้ๆ กังๆ อยู่ตรงนั้น
"เอ่อ ข้า ข้ามิได้เหนื่อยอันใดดอก" หมื่นเรืองเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ความมั่นใจที่เคยมีหดหายไปจนหมดสิ้น
"อีแย้ม ไปยกน้ำลอยดอกมะลิเย็นๆ มาให้คุณพี่หมื่นเรืองทีสิ" พุดซ้อนเอ่ยขึ้นสั่งบ่าวคนสนิทด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ก่อนจะหันกลับมาส่งยิ้มให้ชายหนุ่มอีกครั้ง "มานั่งตรงนี้สิเจ้าคะคุณพี่ ยืนนานๆ ประเดี๋ยวจะเมื่อยเอาได้"
นิยายรักพีเรียดหวานซึ้งเนื้อหาเบาสบาย ๆ ให้ท่านอ่านเจ้าค่ะ