ใจกลางหัวใจ

ใครต่อใครต่างก็บอกว่าธาม อเล็กเซย์ วินธัย เป็นคนที่หล่อมาก รวยมาก แล้วก็เจ้าชู้มาก
แต่ไม่มีใครนอกจากตัวของเขาเองว่าที่รู้ว่า สิ่งที่ซุกซ่อนอยู่เอาไว้ภายใต้เปลือกนอกพวกนั้นคือผู้หญิงคนหนึ่ง
เธอเป็นผู้หญิงที่ธรรมดามาก
ธรรมดาจนมีคนบอกว่าเธอไม่เหมาะสมกับเขา
แต่ผู้หญิงธรรมดาคนนี้กลับสามารถฝากร่องรอย ตัวตน และทุกอย่างทุกอย่างของเธอเอาไว้ในชีวิตของธามได้แบบที่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำได้มาก่อน
#ตลอดมา มีแค่เธอที่ถูกเขาซุกซ่อนเอาไว้ในหัวใจ
////
"แฟนเก่าเหรอคะ"
คำถามของเธอทำให้ธามอึ้ง ไม่คิดว่าหญิงสาวจะถามตรงๆ ออกมาแบบนั้น
ทีเรื่องอื่นเธอขี้เขินขี้อายไปหมด พอเป็นเรื่องพวกนี้เธอกลับเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่สงบมาก
คงต้องโทษที่เมื่อก่อนเขาควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าต่อหน้าเธอมาก่อน เพราะงั้นมันเลยเป็นการสร้างภูมิคุ้มกันให้กับรับอรุณไปโดยปริยาย
"อะไรที่ทำให้คุณคิดแบบนั้น"
"เธอสวยค่ะ"
"พูดอีกทีสิ"
เธอมองเขาแล้วเอ่ยต่อจริงๆ
"คุณชอบผู้หญิงสวย...แบบนี้"
น้ำเสียงของเธอจริงจังมาก แต่เป็นความจริงจังที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับคำว่าหึงหวงแม้แต่น้อย เพราะแบบนั้นนัยน์ตาคมเลยหรี่เป็นเส้นตรง
"ไม่ใช่"
"คะ?"
"เธอไม่ใช่แฟนเก่าของผม"
"...เธอดูเหมือนจะชอบคุณนะคะ"
"มีผู้หญิงมาชอบผมเยอะแยะ คุณเองก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ"
คนที่ถูกย้อนเม้มปากทันควัน เธอรู้ตัวแล้วว่ากำลังถูกเอาคืน ส่วนสาเหตุที่ถูกเอาคืนรับอรุณไม่รู้เลย คิดว่าชายหนุ่มคงไม่พอใจที่เธอพูดถึงเรื่องแฟนเก่าของเขา
แน่ละว่าธามไม่อธิบายหรอกว่าเขาอารมณ์ไม่ดีเพราะอะไร แต่มันไม่ใช่เพราะอากาศที่ร้อนอบอ้าว หรือมีคนพูดถึงผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าเขาด้วยน้ำเสียงปกติธรรมดาแน่
"พวกเธอจะสวยแล้วยังไง"
"..."
"ความสวยไม่ใช่ข้อกำหนดว่าจะได้เปรียบเสมอไป"
"..."
"สุดท้ายคนที่ชนะก็คือผู้หญิงธรรมดาๆ อย่างคุณอยู่ดีไม่ใช่เหรอ"
"..."
"เพราะงั้นยืดอกเอาไว้เถอะ"
หญิงสาวมองคนที่ตัวสูงกว่าแล้วเอ่ยเสียงอ้อมแอ้ม
"คุณโกรธอะไรเหรอคะ"
"ผมเปล่า"
"..."
"คุณสายตาสั้นก็เลยตาไม่ดีมองผิดไปเองมากกว่า"