อีหนูของคุณชายสี่

สวัสดีค่ะนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน เรื่องนี้เหมาะสำหรับทุกคน ทุกเพศ ทุกวัย ไม่มีพิษภัย ย่อยง่าย สบายใจ สวัสดีวันปีใหม่ไทยนะคะ ขอฝากนิยายอีหนูของคุณชายสี่ไว้ด้วยค่ะ ถ้าชอบ ไม่ขออะไรมาก กดไลค์เป็นกำลังใจให้กันหน่อยน้า เทพจัดโปรอ่านฟรี2วัน ให้เป็นของขวัญต้อนรับปีใหม่ไทยสำหรับทุกคนเลยจ้า รีบมาโหลดไปอ่านกันด่วนๆค้าบ!!!!!! ขอให้มีความสุขในวันหยุดนะคะ แล้วเจอกันค่ะ

คำโปรย
เมื่อเพลย์บอยตัวพ่ออย่าง ‘คุณชายสี่’ ตระกูลมหาเศรษฐีอันดับ 1 ของเมืองไทย ต้องมารับบทนักเรียนเปียโนเพื่อเอาใจคุณปู่ แต่ดันเปิดประตูปะทะกับ ‘หยู๋หมิง’ คุณครูสาวไซส์มินิที่เขาดันเผลอปากเสียใส่ตั้งแต่แรกพบ!
จากที่กะจะแกล้งหยอกยัยเด็กถักเปียให้หัวหมุน ไปๆ มาๆ พอเห็นเธอปล่อยผมสยายโชว์คอระหง คุณชายถึงกับเสียอาการ...ปฏิบัติการกลืนน้ำลายตัวเองจึงเริ่มขึ้น!
แต่จีบเด็กมันไม่ง่าย เพราะยัยเกี๊ยวของเขางัดมาตรา 318 กฎหมายพรากผู้เยาว์มาขู่ฟ่อๆ ทุกวัน แถมยังแสบซ่า ขยันช็อตฟีล และทำอาหารรสชาติชวนอ้วกมาแกงเขาไม่เว้นว่าง! แต่เมื่อชอบเค้าแล้ว มหกรรมตามตื๊อ ตามหวง และตามหึง (แม้กระทั่งกับลูกพี่ลูกน้อง) จึงบังเกิด
ดราม่าไม่มี
มีแต่ความฟิน ฮา กัดกันมันส์หยด
นิยายรักฟีลกู๊ด อ่านเพลิน ยิ้มแก้มแตกจนจบเรื่อง ใครชอบพระเอกสายหมาโบ้คลั่งรักแบบตะโกน...กดโหลดเลย!
……………………………………………………………………………………………………

"หยุดเดี๋ยวนี้นะไอ้คุณชายหื่น! ว่าละเชียวคุณมันไว้ใจไม่ได้ ถ้าคุณชายขยับเข้ามาอีกเซนเดียว ฉันจะฟ้องข้อหาพรากผู้เยาว์ตาม มาตรา 318 จริง ๆ ด้วย!" หมิงตะโกนสุดเสียงพลางใช้กระเป๋าเป้ดันอกเขาไว้สุดแรง
ชินพันธ์ชะงักกึก เขาเลิกคิ้วมองเด็กสาวตรงหน้าที่หน้าแดงก่ำด้วยความโมโหและตกใจ "หือ? พรากผู้เยาว์? มาตรา 318? นี่เธอพูดเรื่องอะไรของเธอเนี่ยหมิง?"
"ก็เรื่องที่คุณชายกำลังจะทำอยู่นี่ไง! การพรากผู้เยาว์อายุ ต่ำกว่า 18 ไปเพื่อการอนาจาร มีโทษจำคุกตั้งแต่ 2 ปี ถึง 10 ปีนะคะ! คุณชายอยากไปนอนกินข้าวแดงในคุกหรือไง!"
"เดี๋ยว ๆ ๆ..." ชินพันธ์หลุดหัวเราะพรืดออกมาอย่างงุนงง "เธอเพ้อเจ้ออะไรยัยเกี๊ยว? เธอเรียนมหาลัยปี 2 แล้วไม่ใช่เหรอ? ปี 2 มันต้องอายุ สัก 19-20 แล้วสิ จะมาพรากผู้เยาว์อะไรของเธอ ฉันเช็กมาแล้วนะว่าเรียนอยู่คณะอะไร ชั้นไหน"
"นั่นมันที่คุณชายเดาเอาเองต่างหาก!" หมิงเชิดหน้าตอบอย่างทระนง แม้ตัวจะยังสั่นอยู่ "ฉันสอบเทียบและสอบเลื่อนชั้นเรียนไวค่ะ! จริงๆ แล้วฉันอายุแค่ 17 ปี เท่านั้น! ตราบใดที่ฉันยังไม่ครบ 18 ปีบริบูรณ์ ฉันคือ ‘ผู้เยาว์’ ที่กฎหมายคุ้มครองอย่างเข้มงวด ถ้าคุณชายยังกล้าทำตัวรุ่มร่ามแบบนี้อีก เตรียมตัวไปตอบคำถามศาลได้เลยค่ะ!"
ชินพันธ์อ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความทึ่ง "17? เธออายุ 17 จริงๆ เหรอเนี่ย? นี่ฉันกำลังจะ ‘เคลม’ เด็กมัธยม (ที่อยู่ปีสอง) จริงๆ เหรอเนี่ย?" เขามองสำรวจใบหน้าหวานและร่างเล็ก ๆ ของเธออีกครั้งด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป "ให้ตายเถอะ...เธอนี่มันทั้งฉลาด ทั้งเด็ก ทั้งแสบครบเครื่องจริงๆ ยัยเกี๊ยว"
"ฉะนั้น ขยับออกไปให้ห่างจากผู้เยาว์เดี๋ยวนี้ค่ะ!" หมิงได้ทีขู่ซ้ำ "มาตรา 318 ไม่ได้มีไว้ประดับตำรานะคะ มันมีไว้จัดการกับพวกเสือหิวอย่างคุณชายโดยเฉพาะ!"
ชินพันธ์ยอมถอยฉากออกมาแต่โดยดี เขายกมือขึ้นสองข้างเหมือนคนยอมแพ้ แต่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ยังไม่หายไปจากใบหน้า "โอเคๆ ยอมแล้วครับคุณครูผู้เยาว์ แหม...ขู่ซะฉันเกือบจะกลายเป็นอาชญากรข้ามชาติเลยนะเนี่ย…ว่าแต่…จะเต็ม 18 เมื่อไหร่ล่ะ" เขาถามอย่างมีความหวังปะปนไปด้วยสายตาเจ้าเล่ห์