ใต้โอวาทเมียเด็ก

เวลาล่วงเลยผ่านไปเกือบเดือน ร่างกายของลูกหมีเริ่มประท้วงอย่างหนัก เธอรู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไปจนผิดสังเกต อาการเวียนหัวบ้านหมุนมักจะเข้าจู่โจมในช่วงเช้า และกลิ่นอาหารที่เคยชอบกลับกลายเป็นกลิ่นเหม็นชวนคลื่นไส้ จนต้องวิ่งเข้าห้องน้ำไปอาเจียนจนหมดไส้หมดพุง

"ลูกหมี แกหน้าซีดมากเลยนะ ไปหาหมอเถอะ" กานดา เพื่อนสนิทที่คณะทักด้วยความเป็นห่วง หลังจากเห็นเธอยืนเกาะเสาพะอืดพะอมอยู่พักใหญ่

"สงสัยช่วงนี้ฉันพักผ่อนน้อยน่ะ มึน ๆ หัวนิดหน่อย" ลูกหมีตอบเลี่ยง ๆ แม้ในใจจะเริ่มหวั่นใจกับอาการประจำเดือนขาดที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

"พี่ชายก็เป็นหมอ ทำไมไม่ให้ตรวจดูอาการล่ะ"

"ช่วงนี้เฮียฟินิกซ์ยุ่ง ๆ ไม่อยากรบกวน"

"แม่แกไง นั่นก็หมอนะ"

"ไม่อยากให้ท่านเป็นห่วง"

"เราเพิ่งเรียนปีหนึ่งกันเองนะ มันก็ไม่ได้เรียนหนักอะไรขนาดนั้น ทำไมแกถึงพักผ่อนน้อยล่ะ"

"ช่วงนี้ติดซีรี่ย์จีน เลยไม่ค่อยได้หลับได้นอน" ลูกหมีโป้ปดคำโต

เธอควรจะไปหาหมอตามที่กานดาบอก ทว่าวันนี้มีนัดสำคัญที่รับปากเพื่อนไว้เสียก่อน เพราะกานดาคะยั้นคะยอให้ลูกหมีไปเป็นเพื่อน เพื่อไปหาพ่อหมอชื่อดังในแถบชานเมืองเพื่อทำพิธีสะเดาะเคราะห์ เนื่องจากกานดารู้สึกว่าช่วงนี้ดวงตกทำอะไรก็ติดขัดไปหมด

"ฉันไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้เลยนะ มันจะช่วยได้จริง ๆ เหรอ" ลูกหมีเอ่ยขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินทางไปยังสำนักเจ้าพิธี

"เอาน่า ถือว่าไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยนะลูกหมี ฉันไม่กล้าไปคนเดียว"

เมื่อมาถึงสำนักที่ดูขลังและเต็มไปด้วยกลิ่นธูปคละคลุ้ง ลูกหมีรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก กลิ่นกำยานที่แรงจัดทำให้ความรู้สึกอยากอาเจียนตีตื้นขึ้นมาจนต้องยกมือขึ้นปิดจมูก เธอเดินตามเพื่อนเข้าไปในเรือนไม้ทรงไทยอย่างเลี่ยงไม่ได้

บรรยากาศภายในสำนักทรงที่อบอวลไปด้วยควันธูป ดูขลังจนน่าขนลุก แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ร่างของ พ่อหมอเนตรทิพย์ ที่สวมวิกผมทรงกะลาหน้าม้าเต๋อ พร้อมหนวดจิ๋มปลอมสุดตลกนั้น คือผู้กองคินน์ที่กำลังแฝงตัวสืบเครือข่ายยาเสพติดรายใหญ่ ชายหนุ่มนั่งสมาธิหลับตาพริ้มเตรียมจะร่ายมนต์ตบตาตามสูตร แต่ทันทีที่เขาลืมตาขึ้นมาเพื่อจะรดน้ำมนต์ สายตาคมเข้มก็ปะทะเข้ากับร่างบางที่คุ้นเคย

"ยัยนุ่มนิ่ม!"

ความรู้สึกร้อนวูบวาบแล่นพล่านไปทั่วกายทันที ภาพความทรงจำในคืนที่เขาย่ำยีเธอบนเตียงนอนในบ้านเหมวรกรณ์ผุดขึ้นมาเป็นฉาก ๆ คินน์เสียอาการไปวูบหนึ่ง จนเผลอทำขันน้ำมนต์เกือบหก ก่อนจะรีบเปลี่ยนแผนกะทันหัน จนดาบแคนที่ปลอมตัวเป็นลูกศิษย์คนสนิทถึงกับเลิกคิ้วมองอย่างงุนงง

"โอ้! นะโม พุทโธ" คินน์ดัดเสียงให้ทุ้มต่ำและสั่นพร่า ทำท่าทางเหมือนองค์ลงกระทันหัน ก่อนจะยื่นนิ้วสั่น ๆ ชี้ตรงไปที่ลูกหมี ที่นั่งหน้าซีดอยู่ไม่ไกลท่ามกลางคนงมงายนับสิบ

"นังหนูคนนั้น! ก้าวออกมาหาพ่อเดี๋ยวนี้!" สาวน้อยในชุดนักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังสะดุ้งสุดตัว

"หนูเหรอคะพ่อหมอ"

"ใช่! เอ็งมีเคราะห์หนัก เคราะห์ที่เกิดจากตัณหาและเวรกรรม!" คินน์แสร้งทำเป็นหลับตาพริ้มสั่นหัวไปมา

"คะ?"

"พ่อเห็น พ่อเห็นเงามืดทึบครอบครองร่างกายเอ็งเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน ในคืนที่เอ็งไม่รู้สึกตัว มารร้ายตัวใหญ่ได้ตีตราจองเอ็งไว้แล้ว!"

คำพูดของพ่อหมอกะลาครอบทำให้ลูกหมีเบิกตากว้าง หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุอก ภาพความฝันลาง ๆ เกี่ยวกับสัมผัสรุนแรง กลิ่นกายหอมกรุ่น และความเจ็บปวดที่กลางกายสาวไหลย้อนกลับมาตอกย้ำจนเธอเริ่มสับสน

‘เขารู้ได้ยังไง หรือว่าเรื่องคืนนั้นไม่ใช่แค่ฝัน!’

ลูกหมีตัวสั่นเทาพยายามหุบขาชิดกันโดยอัตโนมัติ ความลับที่เธอเก็บไว้และพยายามหาคำตอบมาตลอด ถูกคนแปลกหน้าในชุดขาวกระชากออกมาประจานกลางสำนัก โดยที่สาวน้อยไม่เฉลียวใจเลยสักนิดว่ามารร้ายที่พ่อหมอพูดถึง ก็คือนายตำรวจหน้าม้าเต๋อที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอนี่เอง

"หากเอ็งอยากหมดเคราะห์ ต้องทำตามที่พ่อบอก"

"ทำยังไงคะพ่อหมอเนตรทิพย์" กานดาถามขึ้นด้วยความสนใจ เพราะเห็นอาการเพื่อนรักไม่ค่อยสู้ดี เลยเชื่อสนิทใจ ว่าอาจเกิดจากสิ่งที่มองไม่เห็น

"นังหนูคนนี้ ต้องมาอาบน้ำมนต์กับพ่อ" สิ้นคำของผู้กอง ดาบแคนก็เบิกตากว้าง เพราะมันไม่มีในบท

"ลูกหมี แกทำตามที่พ่อหมอบอกเถอะนะ เผื่ออาการป่วยจะดีขึ้น" กานดาหันมาเขย่าแขนเพื่อนรัก ลูกหมีชั่งใจอยู่นานว่าจะทำดีไหม แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจรับผ้าถุงจากลูกศิษย์พ่อหมอมาถือไว้

ภายในห้องประกอบพิธีที่ผนังทำจากไม้เก่าคร่ำคร่า กลิ่นน้ำอบไทยและกำยานฟุ้งกระจายจนชวนให้เวียนหัว แสงเทียนสลัวรำไรทำให้บรรยากาศดูขลังจนน่าขนลุก ลูกหมียืนตัวสั่นเทาอยู่ในชุดผ้าถุงกระโจมอกผืนบาง เธอรู้สึกประหม่าจนต้องกุมมือตัวเองไว้แน่น สายตามองไปยังอ่างไม้ขนาดใหญ่ที่มีน้ำมนต์ลอยดอกมะลิจนเต็ม

"ลงไปในอ่างซะนังหนู เคราะห์ของเอ็งมันฝังลึก ถ้าไม่ล้างออกด้วยน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์ เงามืดนั้นจะตามหลอกหลอนเอ็งไม่รู้จักจบสิ้น" คินน์ดัดเสียงแหบพร่าพลางยืนหันหลังให้เธอ

ลูกหมีมองแผ่นหลังกว้างของพ่อหมอที่เต็มไปด้วยรอยสักอาคมรูปลักษณ์แปลกตา ลวดลายเหล่านั้นดูน่าเกรงขามจนเธอไม่กล้าขัด พลางคิดในใจว่าคนตรงหน้าคือผู้มีวิชาอาคมแรงกล้า สาวน้อยค่อย ๆ ก้าวลงไปในอ่างน้ำอุ่นอย่างว่าง่าย ผิวกายขาวผ่องตัดกับน้ำในอ่างอย่างเห็นได้ชัด