ลู่ฉีเฟย ลิขิตแค้นหวนคืน

ท่ามกลางกลิ่นอายดินชื้นแฉะในป่าลึกที่เงียบวังเวง เสียงคมดาบกรีดผ่านเนื้อดัง ฉึบ! บาดลึกเข้าไปในความทรงจำ ลู่ฉีเฟยนอนหายใจรินรินอยู่บนกองใบไม้แห้ง ดวงตาที่พร่าเลือนมองเห็นร่างของบิดา มารดา และ ลู่เสี่ยวเถา น้องสาวตัวน้อย นอนจมกองเลือดอยู่ไม่ไกล กลิ่นคาวเลือดสาดกระเซ็นกลบกลิ่นหอมของ "หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง" มื้อสุดท้ายที่บิดาเพิ่งทำให้กินไปอย่างสิ้นเชิง

"จัดการให้สะอาด... ผู้ว่าจ้างกำชับมาว่า อย่าให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว ตระกูลลู่บ้านใหญ่ต้องจบสิ้นที่นี่!"

เสียงทุ้มต่ำระคายหูของหัวหน้าโจรป่าดังขึ้นพร้อมเสียงดาบที่ปักลงบนพื้นดิน ลู่ฉีเฟยพยายามเค้นแรงเฮือกสุดท้ายจดจำรายละเอียดทุกอย่างไว้ในส่วนลึกของดวงวิญญาณ

ใคร... ใครคือผู้ว่าจ้างที่อำมหิตถึงเพียงนี้? ภาพใบหน้าของญาติมิตรที่แสนดีผุดขึ้นมาในหัว ราวกับฉากงิ้วที่หลอกลวง... อารอง ผู้เป็นขุนนางขั้น 6 ท่าทางมีการศึกษาแต่แฝงความทะเยอทะยาน หรือจะเป็น อาเล็ก เจ้าของโรงเตี๊ยมท้ายตลาดที่กำลังจะล้มละลายเพราะภาระลูกเมียหลายชีวิตที่ฟุ่มเฟือยเกินตัว? ทั้งคู่ต่างจ้องมองกิจการ เหลาอาหารจิ่วซื่อฝูของบิดาราวกับแร้งที่รอจังหวะรุมทึ้งซากศพ

ความคับแค้นใจกลั่นตัวเป็นหยดน้ำตาสีเลือด นางสาบานต่อฟ้าดินในใจเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่สติจะดับวูบลง

‘หากข้ามีโอกาสอีกเพียงครั้งเดียว ข้าจะกระชากหน้ากากคนที่สั่งฆ่าพวกเรา และจะทำให้พวกมันรู้ว่า รสชาติของการตกนรกทั้งเป็นนั้น... มันขมขื่นเพียงใด!’

เฮือก!

ลู่ฉีเฟยสะดุ้งสุดตัว ร่างกายสั่นเทาด้วยความหนาวเหน็บ นางหอบหายใจรัวเร็ว มือเรียวบางตะปบเข้าที่ลำคอของตนเอง... ไม่มีบาดแผล ไม่มีเลือด ไม่มีคมดาบ

นางกวาดสายตามองไปรอบห้องที่คุ้นตา กลิ่นหอมจางๆ ของดอกมู่จิ่นลอยมาตามลม พร้อมกับเสียงสดใสของมู่จิ่น สาวใช้คนสนิทที่เดินเข้ามาพร้อมอ่างน้ำล้างหน้า

"คุณหนูใหญ่เจ้าคะ? ท่านตื่นหรือยังเจ้าคะ? วันนี้นายท่านรองและนายท่านเล็กจะมาร่วมโต๊ะอาหารเช้าที่เรือนใหญ่นะเจ้าคะ เห็นว่าฮูหยินเล็กกับบรรดาลูกๆ ของนางก็จะมาด้วย เรือนใหญ่คงจะคึกคักน่าดูเลยเจ้าค่ะ!"

ลู่ฉีเฟยนิ่งค้างไปเนิ่นนาน น้ำตาไหลพรากออกมาโดยไม่รู้ตัว นางย้อนกลับมาแล้ว... ย้อนกลับมาในตอนที่หัวใจของทุกคนในครอบครัวยังเต้นอยู่ และเป็นตอนที่ "ความโลภ" ของคนในตระกูลลู่ยังถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากที่แนบเนียน

แต่นางนึกไม่ออก... ชาติที่แล้วหลังจากครอบครัวนางตาย อารองเป็นคนออกหน้าฮุบกิจการทั้งหมดก็จริง แต่ข้อมูลเรื่องอาเล็กที่แอบกู้เงินนอกระบบและหนี้สินล้นพ้นตัวของลูกสาวเขาก็น่าสงสัยไม่แพ้กัน

อารองต้องการอำนาจ... ส่วนอาเล็กต้องการเงิน... ใครกันแน่ที่ใจคออำมหิตพอจะจ้างโจรมาฆ่าพี่ชายและหลานสาวได้ลงคอ?

ลู่ฉีเฟยเหยียดรอยยิ้มที่เย็นเยียบออกมา แววตาที่เคยอ่อนหวานบัดนี้คมกล้าและเปี่ยมไปด้วยเพลิงแค้น นางคว้าเสื้อคลุมมาสวมพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบแต่น่าขนลุก

"มู่จิ่น... เตรียมครัวให้พร้อม วันนี้ข้าจะลงมือทำอาหาร ต้อนรับพวกอาๆ ด้วยตัวเอง... ข้าอยากรู้นักว่าใครจะชอบฝีมือข้าบ้าง"