รักร้ายพ่ายรักยัยแว่นปากร้าย

"เดี๋ยวปัดโบกแว่นแตกเลย" เมฆพูดขึ้นช่วยภีมไม่ชอบหน้าผู้หญิงทรงเนิร์ดสักเท่าไหร่ แต่งตัวได้ป้ามาก
เรียนหมอก็ดูแกเรียนยังทำตัวน่าเบื่อผู้ชายที่ไหนจะจีบทำแฟนว่ะ..โคตรหลอน!!


***********************************************************

เมฆวัฒน์ พุ่มวรวงศ์ หนุ่มหล่อเดือนมหาลัยปี 4 คณะวิศวกรรมสาขาโยธา หนุ่มหล่อหยิ่งทะนงหลงตัวเอง
อารมณ์ดีเฉพาะอยู่กับเพื่อนอายุ 21 ปี สูง 187 ซม. เชื่อมั่นในตัวเองสูงชอบสาวสวยแต่งตัวจัด ๆ ควงสาว
ไม่ซ้ำหน้า กะล่อนตัวพ่อที่สุดในแก๊งคิงวิศวะ บ้านทำธุรกิจเปิดปั๊มน้ำมันหลายแห่งดันเลือกเรียนสายโยธา
รักเพื่อนถึงไหนถึงกันไม่เคยปฏิเสธ มีเพื่อนรักเพื่อนซี้อยู่ 2 คน ความหยิ่งและหลงตัวเองขั้นสุด ยอมเสียใจ
ไม่ยอมเสียหน้าจะทำให้เดือนมหาลัยสุดหล่ออย่าง..เมฆ..ต้องทนทรมานได้แค่ไหนกับความปากแข็ง
ของตัวเองไม่ชอบหน้าสาวแพทย์ปี 4 เพื่อนของเพื่อนสนิท


ปรางค์วิรุณ สิระพนาเวช ลูกสาวเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนนักศึกษาแพทย์ปี 4 ของมหาวิทยาลัยชื่อดัง
อายุ 21 ปี สูง 165 ซม. สาวเรียนเก่งหนอนหนังสือเรียนได้ที่ 1 ของรุ่น สวมแว่นตาหนาเตอะปิดบังใบหน้า
ไม่ชอบแต่งตัวเวลาไปเรียน ภาพดูเป็นสาวเนิร์ดแต่ไม่ได้เนิร์ดจริงแค่ไม่ชอบให้ใครมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตเท่านั้น
ปากร้ายไม่ยอมคน ขัดกับลุคแต่งตัวเรียบร้อยไปมหาลัยเวลาทั้งหมดทุ่มเทให้กับการเรียนหมอเพื่อสานต่องาน
บิดา ชื่อเล่น ปรางค์ เป็นไม้เบื่อไม้เมากับเดือนมหาลัยคู่กัดตั้งแต่ปี 1 เกลียดผู้ชายหลงตัวเองนิสัยเสีย แถมยังกะล่อนเจ้าชู้ฟันไม่เลือกหน้าเข้าไส้..อย่าหวังว่าจะยอมญาติดีด้วยเลยชาตินี้...ไม่มีทาง


***************************************************************

"ยัยแว่น!!" น้ำเสียงโมโหมากกว่าตกใจขยับนั่งบนโซฟาตัวใหญ่สีหน้าหงุดหงิดสุด ๆ ไม่ได้ปลดปล่อยอารมณ์หื่นกระหายที่มันพุ่งสูงหยุดไม่ได้
"นายเดือนดับนี่เองนึกว่าใคร หาที่ลงไม่ได้เหรอถึงต้องทำอะไรน่าอายถึงในห้องอ่านหนังสือคอนโด" ว่าสีหน้าเหยียดหยามปากยิ้มเยาะเย้ยหนุ่มคู่อริ ไม่ถูกกันมาตั้งแต่ปี 1 จนถึงปี 4 มีแต่ข่าวคาวมั่วผู้หญิงไปเรื่อยไม่ซ้ำหน้าให้ได้ยินมาเรื่อย ถ้าหล่อแล้วนิสัยแย่ขนาดนี้ใครได้ไปคงซวยแน่..
"เธอ!! ปากหรือนั้น..ผู้หญิงอะไรว่ะหาความสวยไม่ได้แถมปากร้ายปากไม่มีหูรูดด้วย เสียอารมณ์หมดเลยยัยบ้า"เมฆต่อว่าเป็นชุดนั่งกัดกรามแกร่งปรับอารมณ์ให้เป็นปกติ
น้องชายไม่รักดียังตั้งโด่..ไม่ทันได้ปลดปล่อยนั่นเอง มือใหญ่กุมมันไว้ปิดปังคนตรงหน้า เค้าสวมกางเกงขาสั้นเสื้อยืดออกกำลังกายเท่านั้นมันแนบติดกับร่างกาย
"สมน้ำหน้าคนหื่นกาม" ปรางค์ว่าแรงแบบไม่ไว้หน้าปะทะฝีปากกันมาหลายปีด่าแรงกว่านี้ก็เคยมาแล้ว
"คนเขาจะมีความสุขกันดันมาขัดขวาง คงอิจฉาล่ะสิไม่มีผู้ชายคนไหนเอาเธอลงนะ" เมฆไม่ยอมแพ้สาดคำแรงใส่มองหน้าสาวแว่นด้วยสายตากวน ๆ
"รู้ได้ไงว่าไม่มีคนเอาฉัน..มันอยู่ที่ว่าฉันจะเอาเค้ารึเปล่ายะเห็นแบบนี้ก็เลือกกิน ไม่คิดจะกินของเหลือของเน่าเหม็นหรอกนะ" ว่าพร้อมมองจิกใส่เดือนวิศวะตรงหน้า..
"แม่งเอ้ย!!" เมฆสบถหัวเสียเถียงไม่สู้ลุกขึ้นคว้าร่างยัยแว่นเข้าหาตัวเอง ล็อคคอเล็กให้เงยหน้ามองสบสายตากันระยะเผาขน โกรธจนอยากหักคอให้แหลกคามือกล้ามาขวางทางรักของเค้าได้
อารมณ์ค้างหาที่ลงไม่ได้ผสมโกรธจัดถูกด่าไม่มีชิ้นดี ปกติมีแต่สาว ๆ เข้าหามาคอยเอาใจสารพัด ยัยแว่นขี้เหล่กล้าด่าว่าเค้าเสีย ๆ หาย ๆ มันต้องสั่งสอนให้รู้สำนึกซะบ้าง
"เฮ้ย!! ปล่อยนะมากอดฉันทำไมไอ้เดือนดับ" ปรางค์ร้องโวยวายมองหาคนผ่านมาเห็น มุมกล้อง cctv มีอยู่ตรงประตูทางเข้าออกห้องนี้เท่านั้น
"ปากดีนัก" กดฟันข่มอารมณ์โกรธผสมทรมานร่างกายก้มลงกระแทกปากแรง ๆ กับปากยัยแว่น