หลิวอิงอิงทะลุมิติมาเป็นแม่เลี้ยงสามแสบยุค 1970

เย่ฟ่าน เย่ฟู และเย่เฟิง กำลังนอนหมอบอยู่บนพื้นดิน มือของเย่ฟ่านยังจับปลายเชือกฟางไว้อย่างแน่นหนา ใบหน้าของเด็กทั้งสามเต็มไปด้วยความตกตะลึงที่แผนการหลอกให้กลัวไม่สำเร็จ
"เล่นอะไรเป็นเด็กๆ" หลิวอิงอิงกอดอกมองจอมแสบทั้งสาม
"อ้อ ลืมไป พวกเธอก็ยังเป็นเด็กนี่นะ แต่เล่นแรงไปหน่อยไหม ถ้าฉันตกใจจนสะดุดล้มหัวฟาดหินตายไป ใครจะทำกับข้าวให้พวกเธอกิน"
"ก็ตายไปเลยสิ ใครง้อ" เย่ฟ่านตะโกนสวนกลับ แม้ในใจจะแอบหวั่นเกรงสายตาดุๆ ของแม่เลี้ยงก็ตาม
"ปากดีนักนะ" หลิวอิงอิงก้าวเข้าไปประชิดตัวเย่ฟ่าน ดึงเชือกฟางออกจากมือเด็กชาย แล้วดึงงูตัวนั้นเข้ามาใกล้
"รู้ไหมว่างูตัวนี้เอาไปทำอะไรได้บ้าง สับเป็นท่อนๆ ต้มซุปน้ำใสใส่ขิงเยอะๆ ซดร้อนๆ บำรุงร่างกายดีนักแล เย็นนี้ฉันจะทำซุปงูให้พวกเธอกินดีไหม"