ชนรัก

"ขยับออกไปนะ! ใครไม่รักษาคำพูดให้ชาติหน้าเกิดเป็นหมา"
ภาวัสส์ที่เดินต้อนเมียเด็กไปติดฝาได้ก็ยกมือกันไว้อีกชั้นไม่ยอมให้หนีหลุดจากอ้อมกอดก่อนจะยิ้มยียวนออกมา
"โฮ่ง!"
เห่าแล้วฉกริมฝีปากลงไปจูบปากอิ่มของเธอด้วยความมันเขี้ยวทันที ปากเก่งนัก ก่อนหน้านี้ฉอเลาะคำหวานตลอด พอนึกอยากจะเขี่ยเขาทิ้งปากจัดพูดจาอะไรก็ขัดหูไปเสียหมด ต้องลงโทษสักหน่อย
"อื้อ"
ชเนตตีโวยพยายามเบี่ยงหน้าหนีด้วยความตกใจ ปากหยักของภาวัสส์จูบเคล้ากลีบปากนิ่มบดคลึงหนัก ๆ อย่างมันเขี้ยวแล้วเปิดปากเธอขึ้นเพื่อสอดปลายลิ้นเข้าไปเกี่ยวพันกับลิ้นอุ่นของเธอ ชเนตตีประสบการณ์น้อยนึกอยากจะกัดจะงับปากลงมาแต่ก็จนใจ มือใหญ่ของภาวัสส์บีบแก้มเธอไว้เหมือนรู้ทัน สุดท้ายเลยถูกเขาจูบเอาหนัก ๆ จนปากลิ้นชาไปหมดถึงถอนออกให้เธอหอบหายใจ
"ไม่ต้องรอชาติหน้า เป็นหมาให้ชาตินี้เลย"