ถังเวยหมอดูตาทิพย์สายฟาด

"พี่สาว อย่าโกรธกันเลยนะคะ ใครใช้ให้พี่โง่เชื่อใจฉันเองล่ะ" เสียงหวานใสของถังเนี่ยนเอ่ยขึ้น "ยาพิษไร้สีไร้กลิ่นขวดนี้ ฉันอุตส่าห์ดั้นด้นหามาเพื่อเตรียมไว้ให้พี่โดยเฉพาะเลยนะ กินแล้วหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน หมอเทวดาที่ไหนก็ตรวจไม่พบหรอก"
ถังเวยพยายามจะอ้าปากด่า แต่มีเพียงเลือดสีดำสนิทที่ทะลักออกมา เธอรักครอบครัวนี้มาก ยอมทำทุกอย่างเพื่อลบล้างคำครหาจากหมอดูจอมปลอมที่ว่าเธอเป็นดวงกาลกิณี ทำให้คนในบ้านต้องตาย เธอถึงกับยอมถูกส่งไปตกระกำลำบากอยู่วัดตั้งแต่อายุยังน้อย ให้เจ้าอาวาสต้าหูเลี้ยงดู พออายุครบสิบแปดปีได้กลับมาบ้าน เธอดีใจแทบตายที่ได้อยู่ร่วมกับพ่อแม่และพี่ชายทั้งสามอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา
แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับมามีเพียงความเย็นชาและสายตารังเกียจ มารดาอย่างคุณนายหลัวซื่อหลงใหลถังเนี่ยนผู้เป็นลูกบุญธรรม
บิดาอย่างถังฟู่ก็หูหนวกตาบอดเชื่อฟังแต่คำป้อยอ พี่ใหญ่ที่เป็นหมอ พี่รองที่เป็นทนายความ พี่สามที่เป็นตำรวจ ทุกคนล้วนรักและปกป้องถังเนี่ยนราวกับไข่ในหิน ส่วนถังเวยเป็นแค่เศษขยะที่ไม่มีใครต้องการ
"ลาก่อนนะคะพี่สาว ตำแหน่งคุณหนูตัวจริงของสกุลถัง รวมถึงความรักจากทุกคนในบ้าน ฉันขอรับไว้ดูแลเองทั้งหมด" ถังเนี่ยนหัวเราะเบาๆ แล้วหันหลังเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ถังเวยนอนรอความตายอย่างโดดเดี่ยว