แก้วตา บ้าใบ้

แม้นจักอยู่ในช่วงกาลผลัดเปลี่ยนแผ่นดิน

แต่ก็ยังมีเรื่องราวความรักของพระออกญากลาโหม ที่ครั้งหนึ่งเคยได้พบกับเขา...‘สหายรักเพียงหนึ่งเดียวของข้าพเจ้า’

นับแต่เยาว์วัย คนสนิทชิดใกล้ที่เคยให้สัญญาไว้ว่าจักอยู่เคียงกันไม่ไปไหน จวบจนวันที่เขาได้ทรงอำนาจสูงศักดิ์เหนือใครในพระนคร ขอเพียงแค่รอให้ถึงวันนั้น...แล้วเขาจะตอบแทนให้ ด้วยทั้งชีวันและดวงใจ อย่างมิอาจหาสิ่งใดมาเทียบเทียม


เรื่องย่อ :

พ.ศ. ๒๔๗๐ ต้นรัชกาลที่ ๗ แห่งแผ่นดินสยาม...ท่ามกลางแสงเงาแห่งประวัติศาสตร์ ที่กำลังเลือนรางไปตามกาลเวลา

"บุหลัน" บรรณารักษ์หนุ่มผู้มีชีวิตผูกพันอยู่กับตัวอักษรและเรื่องราวในอดีต มิอาจคาดคิดเลยว่า ความหลงใหลในประวัติศาสตร์ไทยจะนำพาเขาไปสู่ชะตากรรมอันมิอาจหวนคืน เมื่อการได้ยล พระแสงขรรค์ชัยศรี ณ พิพิธภัณฑสถานแห่งพระนคร จะกลายเป็นทั้งครั้งแรกและครั้งสุดท้ายในชีวิตของเขา

เพราะในห้วงเวลานั้นเอง ดวงจิตของบุหลันก็ถูกดึงย้อนกลับไปยัง "กรุงอโยธยา" แต่หาได้กลับมาในร่างของตนไม่...

หากสถิตอยู่ในร่างของชายชื่อ "แก้วตา" ผู้มีดวงหน้าละม้ายคล้ายกับตนราวกับเงาสะท้อน ต่างกันเพียงเรือนผมยาวสลวยที่ผิดไปจากขนบของบุรุษ...

ในอดีตกาลอันเต็มไปด้วยกฎเกณฑ์ ศักดินา และอิทธิพล บุหลันในร่างแก้วตา ต้องเผชิญหน้ากับ "พระออกญากลาโหมสุริยงค์" ขุนนางผู้ทรงอำนาจ และเป็นสหายเก่าเพียงผู้เดียวของร่างที่เขาเข้ามาแทนที่

คำมั่นสัญญาที่เคยให้ไว้ระหว่างแก้วตากับพระออกญา ยังคงผูกมัดอยู่ในเงาแห่งอดีต แต่สำหรับบุหลัน...ผู้มิใช่เจ้าของคำสัญญานั้นโดยแท้จริง การจะทำให้มันสำเร็จกลับต้องแลกมาด้วยความลึกล้ำ และหัวใจที่ค่อย ๆ พัวพันกับบุรุษผู้ยืนอยู่สูงเกินเอื้อม

เมื่ออดีตไม่ใช่เพียงเรื่องเล่าในหน้ากระดาษ และชะตากรรมไม่อาจเลือกเดินได้ดั่งใจ บุหลันจะรักษาสัญญาที่มิได้กล่าวไว้ได้หรือไม่ หรือสุดท้าย…เขาจะสูญเสียทั้งหนทางกลับและหัวใจ ไปพร้อมกันในกาลเวลาแห่งอโยธยา





***

นิยายเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นจากจินตนาการและความชอบของเราแต่ผู้เดียว แม้จะมีการหยิบยืมเรื่องราวในอดีต และมีการอ้างอิงถึงบุคคล สถานที่ รวมถึงพิธีกรรมในประวัติศาสตร์ชาติไทยมาบางส่วนนั้น ไม่ได้หมายจะด้อยคุณค่าหรือบิดเบือนประวัติศาสตร์แต่อย่างใด ยังคงเขียนไว้ซึ่งความสวยงามดังหนังสือหลาย ๆ เล่มได้จารึกไว้ และขอแจ้งให้ทราบโดยทั่วกันว่า ไทม์ไลน์ของเรื่อง อาจไม่ตรงและครบตามประวัติศาสตร์ทุกประการ

ทั้งนี้ เราอยากเรียนให้ท่านผู้อ่านทราบว่า...แม้จะมีชื่อที่คล้ายคลึงกับบุคคลในหน้าประวัติศาสตร์อย่างไร เราก็อยากให้นักอ่านพึงคะนึงไว้เสมอว่าบุคคลเหล่านั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพฤติกรรมของตัวละครในนิยายนี้ทั้งสิ้น ดั่งโลกคู่ขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบกันได้



ค จ – เขียน