ตัวร้ายที่เกลียดชังข้าดันกลายเป็นสามี

เหยาเหยานั่งเหม่อน้ำลายยืดในร่างของ 'เฟิ่งหว่านชิง' สับสนว่าตัวเองควรดีใจที่ยังมีชีวิตอยู่หรือต้องร้องไห้ เนื่องจากดันเข้ามานั่งคอตกในร่างของนางร้ายในนิยาย ที่มีชะตาต้องตายเท่านั้นรออยู่ข้างหน้า.. เพราะดันเลือกผู้ผิดชีวิตเลยเปลี่ยน!

อยากแย่งพระเอกหน้าจืดชืดผู้นั้นมาจากนางเอกจนใช้อำนาจแย่งมาได้ แต่เขากล่าวกับนางว่า

'ข้าเป็นของเจ้าแล้ว แต่หัวใจ..เจ้าไม่มีวันได้มัน'

แม้หลังจากนั้นเฟิ่งหว่านชิงพยายามใช้ความจริงใจแลกหัวใจเขา ทว่าไอหน้าจืดนั่นก็ใช้นางเป็นหมากในแผนเพื่อช่วยเหลือสตรีในดวงใจ จนสุดท้ายนางถูกสังหารด้วยฝีมือตัวร้าย 'หานอวี่เฉิน' บุรุษที่หลงรักนางเอกเช่นเดียวกัน!

นิยายที่เหล่าตัวเอกรุมกันแย่งชิงนางดอกบัวขาว ส่วนนางคือนังขี้อิจฉาริษยา! เฟิ่งหว่านชิงคนใหม่ขอไม่รับบทนี้เอาไว้แน่นอนล่ะ! โชคไม่ดีนิดหน่อยที่นางตื่นขึ้นมาในตอนที่ลงมือกับ 'หยางเสี่ยวซี' แม่ดอกบัวขาวของทุกคนไปแล้ว และทำเรื่องงามหน้าให้กับจวนรองแม่ทัพจนถูกลงโทษให้สำนึกโดยการตากลมหนาวอยู่ด้านนอก นางจึงสิ้นใจตั้งแต่ตรงนั้น กระทั่งมีเหยาเหยาเข้ามาสวมร่างและเตรียมแผนหนีจากจุดจบเลวร้าย!

หากทว่าทุกอย่างกลับผิดคาดไปจากที่คิด เมื่อเฟิ่งหว่านชิงกำลังอยากเป็นคนดี ก็ดันซวยไปจิ้มได้ตัวซีเคร็ทอย่างตัวร้ายมาขึ้นเตียงโดยไม่รู้ตัว! แล้วหานอวี่เฉินที่ถูกฟันแล้วทิ้งไม่พ้นได้มือกำเป็นหมัดให้สตรีตัวน้อยผู้นั้นแน่ล่ะ

.

จวบจนร่างสูงผู้มีใบหน้าหล่อเหลากว่าใคร ทั้งน่ากลัวด้วยชื่อเสียงด้านความโหดเหี้ยมจนใครต่างไม่กล้าเงยหน้าสบตา บุคคลที่ไม่คาดคิดดันมาเยือนที่จวนรองแม่ทัพ พร้อมกับหยิบตัวบุตรสาวคนเล็กไปดื้อๆ โดยไม่มีใครกล้าคัดค้านไปแบบนั้นเลย!!

"ข้าได้รับปิ่นหยกของเจ้าในฐานะของแทนใจมาแล้ว ส่วนตัวข้าเจ้าก็ชิงไปแล้ว จะไม่กล้ารับผิดชอบได้เชียวหรือ" หานอวี่เฉินแสยะยิ้มเย็นขณะมองใบหน้าเลิ่กลั่กของคนตัวเตี้ยกว่า

เฟิ่งหว่านชิง "TOT"

กรี๊ด ใครก็ได้ช่วยด้วยฮือออ!!