อิเรเน่ไม่ร้าย

“อิเรเน่” เมื่อสามีเเละลูกชายเเท้ๆ ไม่ชอบในตัวของเขาที่มักทำให้ทั้งคู่ไม่พอใจ ทำอะไรก็ผิดไปหมด ต่างจากพี่สาวฝาเเฝดที่พึ่งกลับมาจากต่างประเทศที่ทำอะไรสองพ่อลูกก็ถูกใจไปหมด



สองพ่อลูกเปลี่ยนไป ต่างก็ไม่ต้องการเขา



คนพ่อก็มักจะหึงหวงไม่เชื่อในตัวเขาไม่เคยฟังเขาอธิบายอะไรเลยสักครั้ง ทั้งที่อยู่กินกันมานานถึงห้าปี ส่วนคนลูกก็ปักใจเชื่อคำพูดของพี่สาวฝาเเฝดที่เเต่งเรื่องให้เขาดูเเย่ในสายตาลูก เเละลูกชายก็เชื่อว่าเเม่อย่างเขาเป็นคนไม่ดีอย่างสุดหัวใจ ทั้งที่เขาเลี้ยงลูกมาตั้งเเต่เด็กจนถึงตอนนี้ เเต่ลูกกลับไปเชื่อใครก็ไม่รู้มากกว่าเชื่อเเม่ที่เลี้ยงตัวเองมากับมือ



“จะเล่นก็ม้ายได้เล่น! เเป้งฮึก..เกลียดเเม่จ๋า! น่าเบื่อมากเลยฮึก! อย่ายุ่งกับเเป้ง!’ ”



“เธอเป็นเเม่ภาษาอะไรว่ะ ลูกพี่เล่นเกมมือถือเเค่นี้ไม่ได้? ก็เป็นเเม่เเบบนี้ไงไม่เเปลกใจเลยทำไมลูกชอบบ่นให้พี่ฟัง ว่าเธอเเม่งน่าเบื่อชิบหาย”



คำนั้นจากสามีทำให้คนที่ไม่เคยกล้าที่ยืนหยัดเพื่อตัวเองเลยสักครั้งจึงพูดประโยคหนึ่งออกมา



“พี่โรมกับลูกก็น่ารำคาญเหมือนกันเเหละ…”



บ้านหลังนี้รู้อีกทีเขาก็รู้สึกเหมือนไม่ใช่ที่ของเขาเขาเป็นเพียงคนนอก ที่สองพ่อลูกพูดคุยกันอย่างสนิทสนมเเละปฏิบัติกับเขาราวกับเขาไม่มีความรู้สึก จะเฉยเมยจะกดหัวใช้จะบังคับฝืนใจเขาทำอะไรก็ได้ตามความต้องการ




เขาต้องการตัวตนของเขาคืน…



เมื่อรู้ว่ามีเด็กอีกคนกำลังเติบโตอยู่ภายในท้อง อิเรเน่ที่ไม่เคยกล้าที่จะตัดสินใจยืนหยัดเพื่อตัวเองเลยสักครั้ง จึงเลือกที่จะทำเพื่อตัวเอง



เขาจึงเลือกที่จะเดินออกจากครอบครัวที่ยิ่งพยายามอยู่ต่อความสัมพันธ์ก็ยิ่งย่ำแย่มากขึ้นเพราะปัญหาที่มันยืดเยื้อมาหลายปี



เดินออกมาพักใจหากสักวันหนึ่งสามีเเละลูกชายคิดได้เเล้ว บางทีเราคงกลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน…