ย้อนเวลากลับมาครานี้ข้าจะไม่ทำตัวโง่งมอีกแล้ว

ในอดีต หลี่ซิงเฉินไม่เคยคิดว่าตนเองมีค่าอะไรนัก เมื่ออยู่ใต้เงาของพี่ชายที่เก่งกาจและประสบความสำเร็จในทุกเรื่อง เขาเลือกจะปล่อยชีวิตให้ไหลไปวัน ๆ ไม่พยายาม ไม่ดิ้นรน และค่อย ๆ ตีตัวออกห่างจากคนที่ควรเรียกว่าเป็นครอบครัว ความอิจฉาและความรู้สึกด้อยค่าทำให้เขาไม่เคยมองเห็นความตั้งใจของอีกฝ่าย มีเพียงความไม่ชอบใจที่ฝังลึกโดยไม่เคยคิดจะเข้าใจ

กระทั่งทุกอย่างสูญสิ้น เขาจึงได้รู้ความจริงว่าท่านพี่ผู้นั้นแบกรับทุกอย่างไว้เพียงลำพัง เป็นเสาหลักของสำนัก เป็นโล่กำบังให้เขาโดยไม่เคยเรียกร้องสิ่งใด แลกมาด้วยชีวิตที่ไม่มีแม้แต่เวลาจะหันกลับมามองความรู้สึกของตนเอง

เมื่อรู้ตัวอีกครั้ง เขาก็ไม่เหลือใครให้ปกป้อง ไม่เหลือแม้แต่โอกาสจะแก้แค้นหรือชดเชยสิ่งที่คนโง่เขลาเช่นตนได้กระทำลงไป

ความเกลียดชังและความไร้ค่าที่เคยมีต่อผู้อื่นย้อนกลับมากัดกินเขาอย่างน่าสมเพช เหลือไว้เพียงความคิดสุดท้าย หากย้อนเวลากลับไปได้…

เขาจะไม่เลือกเป็นคนเช่นเดิม เขาจะทำตัวให้ดีกว่ามากกว่าที่เคยเป็น

จะรักพี่ชายให้มาก มากเท่าที่คนผู้หนึ่งจะทำได้ เพื่อชดเชยทุกช่วงเวลาที่เขาสูญเสียไป

เขาจะแข็งแกร่ง แข็งแกร่งให้มากพอจะปกป้องครอบครัวของตนเอง

ไม่ใช่ปล่อยให้ทุกสิ่งพังทลายลงต่อหน้าตาเช่นนี้…