กว่าจะรู้ว่าเพียงเธอ

10 กว่าปีที่เฝ้ารัก แต่ได้กลับมาแค่คำปฏิเสธ หัวใจของเพียงนาราแตกสลายจนไม่เหลือชิ้นดี หรือถึงเวลาที่เธอต้องโยนความพยายามทิ้งไป แล้วเดินจากมาเสียที

------------------------------

ตั้งแต่จำความได้ โลกของ เพียงนารา ก็มีแต่ ปรางค์นิริน เธอยอมเป็นเด็กดื้อที่คอยวอแว และเฝ้ามองแผ่นหลังนั้นด้วยความหวังว่าสักวันเมื่อเธอโตขึ้น ระยะห่างระหว่างเราจะสั้นลง

แต่ยิ่งโตขึ้น ความรักที่เธอให้ไปกลับถูกมองข้ามด้วยคำปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอเพิ่งรู้ว่าความพยายามไม่ได้ใช้ได้กับทุกเรื่อง โดยเฉพาะกับหัวใจของปรางค์นิริน

------------------------------

"พี่ปราง เมื่อไหร่เราจะโตพอในสายตาพี่คะ เมื่อไหร่เราถึงจะมีสิทธิ์รักพี่ได้จริง ๆ สักที"

คำถามนี้ดังก้องอยู่ในใจของเพียงนาราเสมอมา เธอเริ่มตระหนักว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่การไม่ได้อยู่ใกล้กัน แต่มันคือการที่ต่อให้ยืนอยู่ตรงหน้า หัวใจของปรางค์นิรินก็ยังเป็นพื้นที่หวงห้ามสำหรับเธออยู่ดี