พันธะร้ายหัวใจลวง

ถ้าโชคชะตาของคุณคือคนคนนั้น
โชคชะตาของผมก็คือการจากไป

"พันธะที่เริ่มจากบังคับและอำนาจที่เหนือกว่า กำลังผลิบานเป็นความรักที่แลกมาด้วยลมหายใจ ทว่าในวันที่หัวใจเริ่มสยบยอม พระเจ้ากลับส่ง 'โชคชะตา' มากระชากทุกอย่างคืนไป"
เมื่อ เฌอลิน ศิริเทพา เพียวโอเมก้าผู้สูงส่งและงดงามประดุจเพชรยอดมงกุฎ ถูกบีบบังคับให้ตกเป็นของ ภาม พิสุทธิ์โสภณ คิงอัลฟ่าผู้ทรงอำนาจ รอยกัดที่ต้นคอไม่ใช่จุดเริ่มต้นของความสุข แต่มันคือโซ่ตรวนที่ผูกมัดเขาไว้ในกรงทองที่เรียกว่าการสมรส ทว่าความอบอุ่นที่ภามเพียรมอบให้ภายหลังกลับค่อยๆ ทลายกำแพงในใจของเฌอลิน จนเขายอมมอบทั้งตัวและหัวใจให้ในที่สุด
แต่แล้ว... กลิ่น 'ดอกชมนาด' ที่เคยเป็นน้ำเย็นที่คอยชะล้างความขุ่นมัวชีวิตเพียงหนึ่งเดียวของภาม กลับกลายเป็นเพียงความจืดชืดในชั่วข้ามคืน เมื่อกลิ่น 'ดอกแก้วหลังฝน' ของโอเมก้าคู่ชะตาพุ่งเข้าจู่โจมสัญชาตญาณสัตว์ป่าของคิงอัลฟ่าอย่างรุนแรง
สัญชาตญาณดั้งเดิมสั่งให้ภามโหยหาความสมบูรณ์แบบที่พระเจ้าประทานมาให้ จนเขาลืมเลือนสัมผัสที่เคยคุ้นตา ลืมเลือนแม้กระทั่งรอยพันธะที่เขาสลักไว้บนคอของภรรยาด้วยตัวเอง ในวันที่เฌอลินกำลังเผชิญกับสภาวะสร้างรังเพียงลำพัง ร่างกายที่ซูบเซียวโหยหาฟีโรโมนของสามีเพื่อประคองอีกหนึ่งชีวิตที่กำเนิดขึ้นในครรภ์
ภามกลับเดินเข้ามาพร้อม 'ใบหย่า' และกลิ่นแปลกปลอมของคนอื่นที่ติดสอยห้อยตามมา
"พี่จะไปหาเขา ลินคืนอิสระให้พี่ได้ไหม"
คำขอร้องที่แสนเลือดเย็นจากคนที่เคยสัญญาจะปกป้อง กรีดแทงลงบนจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งของเพียวโอเมก้าจนย่อยยับ
เฌอลินทำได้เพียงประคองรังที่สร้างจากเสื้อผ้าเก่า ๆ ของสามีไว้แนบอก สะกดกลั้นเสียงสะอื้นและปิดตายความลับเรื่องลูกที่อีกคนไม่มีวันได้รู้ หากโชคชะตาของภามคือคนคนนั้น โชคชะตาของเฌอลินก็คือการจากไปพร้อมกับพันธะที่แตกสลาย และหัวใจที่ไม่มีวันให้อภัยภามได้อีก