ระยะหัวใจ ใกล้เท่ารัก

สำหรับเขา นี่คือ 'คดี'
สำหรับเธอ นี่คือ 'ชีวิต'
...
ธรรศ เกียรติเมธานนท์
ทนายความผู้ไม่เคยแพ้การเจรจา เชื่อว่าทุกปัญหามีราคาที่เหมาะสม
เฌอ เชาวกรกุล
เจ้าของอู่ที่ยืนอยู่ใต้ต้นหางนกยูง เชื่อว่าบางสิ่งไม่ควรถูกย้าย แม้ข้อเสนอจะสูงลิ่วเพียงใด
...
โครงการหมื่นล้าน หยุดชะงักเพราะอู่เล็ก ๆ บนที่ดินผืนสุดท้าย
หลายครั้งของการพบกัน
เอกสารครบถ้วน กฎหมายไม่บกพร่อง
แต่ยิ่งตรวจสอบมากเท่าไหร่
บางอย่างในตัวเขากลับเริ่มสั่นคลอน...
เพราะสิ่งที่ต้องคำนวณใหม่ อาจไม่ใช่มูลค่าที่ดิน
...แต่เป็นระยะของหัวใจ

---------------------------------------------------

สายตาเขาเลื่อนลงมองริมฝีปากเธอช้า ๆ เปิดเปลือยความปรารถนาอย่างไม่คิดปิดบัง มันฉายชัดในแววตาจนเธอไม่ต้องเดา มือที่เอวเธอยังวางอยู่ตรงนั้น ทิ้งน้ำหนักไม่มาก แต่มั่นคงพอจะบอกว่าเขาไม่ได้เผลอ
เฌอเงยหน้ารับระยะนั้นอย่างไม่ได้ตั้งใจ ปลายนิ้วเธอเผลอขยับเกี่ยวเสื้อเชิ้ตของเขาไว้หลวม ๆ เพื่อหาที่พยุง เธอเพิ่งรู้ตัวตอนที่สัมผัสนั้นอุ่นกว่าที่ควรจะเป็น
เธอเห็นเขากลืนน้ำลาย เห็นกรามเขาขบแน่นเล็กน้อยเหมือนกำลังตัดสินใจอะไรบางอย่างที่ไม่ง่ายเลย
ถ้าเขาก้มลงอีกเพียงนิดเดียว ทุกอย่างจะจบลงด้วยจูบที่ต่างฝ่ายต่างเต็มใจ
ทว่า... เขาหยุด
นิ้วของธรรศขยับขึ้นช้า ๆ จากเอวไล่มาถึงไหล่ ก่อนจะเกลี่ยปลายผมที่ปรกแก้มเธอไปทัดไว้หลังใบหูอย่างระมัดระวัง สัมผัสนั้นนุ่มนวลเสียจนหัวใจเธอสั่นไหวยิ่งกว่าถูกดึงเข้าหา
"ตอนนี้..." เสียงเขาต่ำพร่าจนเกือบเป็นกระซิบ "ผมยังไม่ควร"
คำว่า ไม่ควร นั้นสั่นไหว มันไม่ใช่การปฏิเสธ แต่มันคือการข่มใจอย่างถึงที่สุด
เฌอไม่หลบตา เธอยังคงยืนอยู่ในระยะเดิม
"ไม่ควร... ไม่ได้แปลว่าไม่อยากนะคะ"
มุมปากเขากระตุกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มของผู้ชายที่ถูกจับได้ทั้งความคิด
"ผมอยากครับ" เขาพูดพลางลอบกลืนน้ำลาย "เพราะงั้นผมถึงต้องหยุด"
เขาไม่ได้ปฏิเสธ แต่เขากำลังหยุดตัวเอง ธรรศลดหน้าผากลงมาใกล้เธออีกนิดจนรับรู้ได้ถึงความร้อนจากผิวหน้า
"ถ้าถึงวันที่ผมไม่มีเหตุผลต้องหยุดอีก" เขาพูดช้า ๆ ชัดทุกคำ "ผมจะไม่หยุด"


---------------------------------------------------
เดิมที ‘คุณธรรศ’ เป็นตัวละครบทเล็ก ๆ จากเรื่อง ‘ขอให้ความรักโอบกอดเรา’
เขารับบทเป็นทนายประจำตัวของคุณติณณ์ค่ะ
ในเรื่องนั้นมีบทไม่มาก แต่เด่นพอในช่วงท้าย ๆ ที่ทำให้เราเกิดคลั่งเขาขึ้นมา 555
จนนำคุณธรรศมาเขียนแยกต่ออีกเล่ม ให้เขาเป็นพระเอกในเรื่องราวของตัวเอง
เป็นความสัมพันธ์แบบ... ทนายความกับคู่กรณีของลูกความ 555
ผิดบาปอีกละ แต่มันก็คลี่คลายได้ด้วยดีค่ะ

นิยายเรื่องนี้เป็น Slow Burn เน้นความสัมพันธ์แบบค่อยเป็นค่อยไป
และมัน Slow มาก แบบที่เราแซวตัวเองตลอดว่าเป็น Slow as a snail burn 5555
ช้าแบบหอยทากเดินแซงในความสัมพันธ์
แล้วก็เป็น Slice of life เล่าเรื่องผ่านชีวิตประจำวันและรายละเอียดเล็ก ๆ
เน้นความรู้สึกสมจริง ไม่มีฉากโรแมนติกหวานจัด มันก็เลยยากสำหรับเราเหมือนกัน
สำนวนที่เขียนจึงเป็นไปแบบช้า ๆ ตามไปด้วย แนะนำให้อ่านตัวอย่างก่อนนะคะ
ไฟล์ตัวอย่าง 20 บทค่ะ