สัตว์เลี้ยงมือใหม่ของยอดนักล่า #ซิทรินไม่ใช่นายเงือก

#ซิทรินไม่ใช่นายเงือก

ซิทริน รู้สึกจริงๆ ว่าชีวิตของเขาค่อนข้างจะแปลกประหลาดเล็กน้อย… ตัวเขานั้นเป็นทายาทของสิงโตทองคำนีเมียน แถมยังเกิดมาพิเศษถึงกับเป็นสายพันธุ์ทองคำดำ ผู้ครอบครองธาตุสายฟ้าสีม่วงอมดำแสนพิเศษ และร่างกายอันแข็งแกร่ง กับพละกำลังอันมากล้น

ทว่าเพราะความแข็งแกร่งนี้เองแม่ของเขาก็เลยโชคร้ายจากไปในตอนที่คลอดเขาออกมา ส่วนพ่อก็ไม่ได้รับรู้เรื่องนี้ด้วยแต่อย่างใด เพราะในเวลานั้นอีกฝ่ายกำลังออกล่าอยู่นอกอาณาเขต

เอาล่ะ… ถ้ารู้สึกว่านั่นเป็นเรื่องที่ฟังดูแล้วยังไม่พีคมากพอ! ต่อมาเขายังไม่ทันจะได้เห็นหน้าพ่อก็ถูกผู้รุกรานจากต่างดาวกลุ่มหนึ่งลักพาตัวหิ้วขึ้นยานจากไปนอกดวงดาวที่เขาเกิดแบบหน้าตาเฉย ชนิดไร้หนทางจะหวนกลับ มิหนำซ้ำตลอดหลายปีเพราะร่างกายอันแข็งแกร่งเขายังถูกทดลองเพื่อเป้าหมายเรื่องการดำรงอยู่ของมนุษยชาติอะไรสักอย่างจนยิ่งนานวันเข้าตัวเขาก็ยิ่งห่างไกลจากสิงโตมากขึ้นไปทุกทีๆ

เพราะยิ่งถูกฉีดสารพันธุกรรมของสัตว์ในตำนานตนอื่นบนโลกของตัวเองเข้ามามากเท่าไหร่… เขาก็ยิ่งเปลี่ยนแปลงไปมากเท่านั้น

ไปๆ มาๆ ก็เปลี่ยนชนิดที่เรียกได้ว่าประเดี๋ยวหางก็งอกเพิ่มเป็นหลายหาง แถมหน้าตาแปลกไปจากที่เคย ประเดี๋ยวปีกก็งอกยังกับนก ประเดี๋ยวขาหลังก็เปลี่ยนเป็นหางปลาได้ยามลงน้ำ แถมในกายยังมีสกิลแปลกๆ เพิ่มขึ้นมามากมายแบบไม่ทันจะได้ตั้งตัวอีกต่างหาก

โชคยังดีที่สุดท้ายคนพวกนั้นก็ผิดพลาดจากการเดินทางข้ามรูหนอนอวกาศจนได้รับชะตาที่ไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่ไปตามๆ กัน ดังนั้นแล้วเขาจึงได้มีอิสระขึ้นมาอีกครั้งเสียที!

ติดก็แค่อีกครั้งที่ว่าคือเวลาแค่ไม่กี่วันเท่านั้น เพราะหลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ว่ายน้ำโง่ๆ เพลินๆ ไปติดอวนแปลกๆ ของใครเข้าก็ไม่ทราบ… กว่าจะรู้ตัวอีกครั้งก็ไปนอนพังพาบเป็นปลาสวยงามอยู่ในตู้กระจกรอคนมาประมูลไปเลี้ยงดูเสียแล้ว!

=======================================================

แต่! แต่! แต่! สำหรับซิทรินนั่นไม่ใช่เรื่องไม่ดีแต่อย่างใด เพราะเขาเคยอ่านมาอย่างดีแล้วว่า ‘สัตว์เลี้ยง’ แท้จริงแล้วเป็นฉายาของ ‘เจ้านาย’ ส่วน ‘เจ้าของ’ ก็คือฉายาเอาไว้เรียก ‘ทาสรับใช้’ ดังนั้นการจะมีทาสสักคนมาดูแลเขาย่อมยินดีจนหางส่ายดิ๊กๆ … ติดก็แค่คนขายดันเคลมคาโรงประมูลว่าเขาเป็นเงือกนี่แหละ ที่เป็นปัญหาใหญ่จนทำเอาซิทรินถึงกับหน้าเปลี่ยนสีไปทันตา เพราะเขาไม่ใช่และไม่ได้ใกล้เคียงกับสิ่งมีชีวิตที่ว่านั่นเลยแม้เพียงนิด

‘นี่ขายของเถื่อนไม่พอ ยังเคลมมั่วเครมซั่วแบบไม่ดูตาม้าตาเรืออีกเรอะ!’

=======================================================

อย่างไรก็ตามซิทรินก็รู้ดีว่าเรื่องนี้ต่อให้เขาโกรธจนอกแตกตายไปก็เท่านั้น เพราะทาสที่ประมูลเขามาได้ดูหน้าตาเป็นมิจ (?) เสียจนใจเจ็บ… บอกยี่ห้อชัดเจนว่าขืนเจ้าตัวรู้ว่าเขาเป็นสินค้าที่ไม่ตรงปก มีหวังแขนใหญ่ๆ กล้ามล่ำๆ นั่นคงได้จัดการบี้ขย้ำทำลายของทิ้งก่อนส่งคืนกลับไปที่ร้านเป็นแน่แท้

ดังนั้นแล้วนับแต่วันนี้ไปเขาจะตั้งมั่นจริงจัง! อะไรที่เงือกพวกนั้นทำได้เขาจะทำให้มากกว่า 100 เท่า 1000 เท่า! ทาสคนนั้นจะไม่มีวันจับได้ว่าเขาเป็นของเก๊หรือของก๊อปอย่างแน่นอนเลยทีเดียว!?

oooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo

พลังถูกปนเปื้อนงั้นเหรอ!? มาเถอะเดี๋ยวชำระล้างให้!

บาดเจ็บมางั้นเหรอ!? มาเลยมา! เดี๋ยวซิทรินคนนี้จะฮีลให้แบบฉ่ำๆ!

อะไรนะถูกสาป!? เอ้า… มาเถอะมา เพราะซิทรินถอนคำสาปได้!

น้องชายไม่มีคนเลี้ยง!? ส่งมาๆ … ประเดี๋ยวเจ้านายท่านนี้จะตบตูด เล่านิทาน ร้องเพลง ชงนม กล่อมนอนให้!

ห๊ะ! ใครกล้าตีทาสของเขา!? มาเลยมา… เดี๋ยวเงือกปลอมคนนี้จะซัดให้จำหน้าบรรพบุรุษไม่ได้เอง!

oooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo

‘แต่เอ๊ะ… เงือกนี่เขาทำทั้งหมดที่ว่ามาได้ไหมนะ!?’

‘จะ… จริงๆ แล้วเขายังเนียนๆ อยู่ใช่หรือเปล่า!?’

oooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo

ตัวปลากรอบท่านหนึ่ง : นายท่านคนดี

ซิทริน : ว่าไงทาส! เปย์ให้ดี เปย์ให้ถูก แล้วอยากได้อะไรก็ว่ามา นายท่านคนนี้จะให้คุณมากกว่าโทษแน่นอน!

ตัวปลากรอบท่านหนึ่ง : จริงๆ แล้วฉันยังขาดคนอุ่นเตียง

ซิทริน : โอ้!? มาเถอะ… นายท่านคนนี้จะอุ่นให้เอง

ตัวปลากรอบท่านหนึ่ง : หึหึ