เขาว่ากันว่าคนช่างฝันมักพัวพันกับโลกวรรณกรรม —บทคำประพันธ์กาพย์—

พิมพ์มาดา เด็กนักเรียนมัธยมปลายคนใหม่ของโรงเรียนอาคเนย์นิรมิตได้พยายามตามหาชมรมด้วยตัวเอง จนกระทั่งไปเจอห้องลึกลับห้องหนึ่งที่เขาว่ากันว่าเป็นอาถรรพ์ แท้จริงแล้วมันคือความพยายามในการรื้อฟื้นชมรมวรรณกรรมของกลุ่มนักเรียนในรุ่นเดียวกัน ด้วยความบังเอิญของเธอจึงพลัดเข้ามาอยู่ชมรมนี้และทำกิจกรรมร่วมกัน ท่ามกลางมิตรภาพ ตัวตน และความเพ้อฝัน