วิศวะตัวร้ายกับตากล้องส่วนตัว

ในคณะวิศวกรรมศาสตร์ ใคร ๆ ก็รู้ว่า "เจ้าขุน" คือเสือหนุ่มมาดดุที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดและสายตาคมกริบที่พร้อมจะสยบทุกสิ่ง รอบตัวเขาแผ่รังสีความน่าเกรงขามจนไม่มีใครกล้าสบตาตรง ๆ แต่ภายใต้ความนิ่งขรึมนั้น เขามักจะจับจ้องไปที่จุดเดียวเสมอ... นั่นคือเด็กหนุ่มร่างบางที่มักจะวนเวียนอยู่แถวตึกคณะวิศวะพร้อมกล้องถ่ายรูปคู่ใจ

"พระพาย" หนุ่มน้อยหน้าตาน่ารักผู้มีรอยยิ้มสดใสและคำพูดหวานหู เขามีงานอดิเรกที่กลายเป็นความลับ ที่ไม่ค่อยลับ คือการเป็นตากล้องมือสมัครเล่นที่ชอบแอบบันทึกภาพความเท่ของเจ้าขุนเอาไว้ในเลนส์ ทุกครั้งที่กดชัตเตอร์ พระพายคิดว่าตัวเองแอบซ่อนได้เนียนที่สุดแล้ว แต่เขาหารู้ไม่ว่าทุกการเคลื่อนไหวของเขานั้นอยู่ในสายตาของ "เสือ" ที่จ้องจะตะครุบ "เหยื่อ" ตัวน้อยอยู่ตลอดเวลา

เมื่อ "คนขี้แอบถ่าย" ต้องมาปะทะกับ "คนขี้จ้อง" ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากการโฟกัสผ่านเลนส์ จึงค่อย ๆ ขยับขยายกลายเป็นความผูกพันที่ชัดเจนยิ่งกว่าความละเอียดไฟล์ RAW

"ถ้าอยากถ่ายรูปพี่... ก็แค่เดินเข้ามาหา ไม่เห็นต้องแอบเลย"

"ก็... พี่ขุนหน้าดุนี่ครับ พายไม่กล้า"

"ดุแค่กับคนอื่น... กับพาย พี่เคยใจร้ายด้วยเหรอ?"