ใต้อาณัติหมาเด็ก

ปัง!



เสียงประตูห้องน้ำถูกกระแทกปิด พร้อมกับร่างสูงใหญ่สองร่างที่เบียดเสียดกันเข้ามาด้านใน กลิ่นเหงื่อจาง ๆ กลิ่นน้ำมันเครื่อง และกลิ่นอายความดิบเถื่อนแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ ฉันหลับตาปี๋ กัดนิ้วตัวเองจนเจ็บเพื่อไม่ให้ส่งเสียงร้อง แต่ทว่าสิ่งที่ได้ยินกลับไม่ใช่เสียงหมัดกระทบเนื้อ

"อื้อ มึงแม่ง ใจร้อนชิบหาย ไอ้เหี้ยไซ!" เสียงทุ้มต่ำของฮานส์ดังขึ้นพร้อมเสียงหอบหายใจที่ผิดจังหวะ

"ก็ใครล่ะที่ไปขี่คอรุ่นน้องแล้วมองจิกกูขนาดนั้น หึ! มึงรู้ตัวไหมฮานส์ ว่าตอนมึงถอดช็อปเหวี่ยงไปมา กูนี่แทบจะพุ่งไปกระชากมึงลงมาฟัดตรงกลางลานคอนเสิร์ตเลย" ไซลาสตอบกลับด้วยน้ำเสียงพร่ามัว

ฉันค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมอง และภาพที่เห็นทำให้แทบหยุดหายใจ สองหนุ่มที่เป็นอริเบอร์หนึ่งของมหาลัย หัวหน้าแก๊งยานยนต์และเครื่องกล กำลังแลกลิ้นกันอย่างดุดัน มือแกร่งของไซลาสบีบขยำสะโพกของฮานส์อย่างแรงจนเนื้อผ้ายีนส์ยับยู่ยี่ ขณะที่ฮานส์เองก็ไม่ยอมแพ้ เขาใช้ขาแกร่งเกี่ยวเอวของไซลาสไว้พลางเบียดส่วนกลางกายเข้าหาความแข็งขืนของอีกฝ่ายผ่านรอยแยกของกางเกง

"มึงนี่มัน! ขี้ยั่วชิบหาย ไหนบอกวันนี้จะมาเคลียร์เรื่องเด็กแก๊งมึงไงฮานส์"

"อืม!" ฮานส์ครางในลำคอเมื่อลิ้นร้อนของไซลาสตวัดเลียใบหู

"ว่าไง!"

"ก็เคลียร์อยู่นี่ไง อ๊ะ! อย่ากัด ซี้ด! ไอ้ไซมึงบีบแรงไปแล้วนะ"

"หึ! แรงกว่านี้มึงก็เคยทนได้ไม่ใช่เหรอ ชอบไม่ใช่หรือไงเวลาที่กูทำแรง ๆ น่ะ ดูสิฮานส์น้องของมึงแม่งแข็งจนจะทิ่มท้องกูอยู่แล้ว"

ฉันกัดนิ้วตัวเองจนหน้าแดงก่ำ หัวใจเต้นแรงยิ่งกว่าจังหวะกลองของพี่โป่ง หินเหล็กไฟเสียอีก ความดิบห่ามของบทสนทนามันช่างขัดกับท่าทางห่วงใยที่ไซลาสใช้มือรองหัวฮานส์ไม่ให้กระแทกผนังห้องน้ำอย่างสิ้นเชิง

แถมตอนนี้ ฉันกลับรู้สึกถึงความแฉะชื้นแปลก ๆ ที่กลางกายสาวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ไซลาสผละริมฝีปากออกมา พรมจูบไปทั่วแนวกรามของฮานส์ก่อนจะลากลิ้นชื้นแฉะลงมาที่ลูกกระเดือกแกร่ง

"อึก! ไอ้เหี้ยไซอย่าเพิ่งเลียตรงนั้น มันเสียว อ่า กูจะคุมตัวเองไม่อยู่"

"งั้นก็ไม่ต้องคุม ปล่อยออกมา ครางชื่อกูสิฮานส์ ครางออกมาให้ดังเท่ากับที่มึงตะโกนด่ากูหน้าเวทีเมื่อกี้"

ฮานส์เชิดหน้าขึ้นระบายลมหายใจร้อนผ่าว มือสั่นเทาเลื่อนลงไปที่เอวของไซลาส เขาคว้าหัวเข็มขัดคณะเครื่องกลที่ไซลาสแสนจะภาคภูมิใจแล้วกระชากมันออกอย่างรวดเร็ว

"เกะกะชิบหาย ถอดมันออกไปซะ!" ฮานส์คำรามก่อนจะเหวี่ยงเข็มขัดเส้นหนาไปทางด้านหลังอย่างไม่ใยดี



เคร้ง! ปึก!



"โอ๊ยยยยยย!" เสียงร้องอุทานดังลั่นห้องน้ำ เมื่อหัวเข็มขัดเหล็กพุ่งเข้าหน้าผากของฉันที่แอบอยู่ใต้เคาน์เตอร์ สองหนุ่มที่กำลังนัวเนียกันผละออกจากกันทันที ฮานส์รีบรูดซิบกางเกงขึ้น ส่วนไซลาสคว้าคอเสื้อฮานส์ไว้ราวกับจะปกป้องจากอันตราย

"ใครวะ! ออกมา!" ไซลาสคำราม เสียงเหี้ยมเกรียมผิดกับเสียงแหบพร่าเมื่อครู่ลิบลับ ฉันเลยต้องค่อย ๆ คลานออกมาด้วยสภาพหน้าผากโนปูด น้ำตาคลอเบ้า ยกมือไหว้ขอชีวิต

"ฉะ...ฉันไม่เห็นอะไรทั้งนั้นเลยนะ! ไม่เห็นจริง ๆ นะว่าไซลาสเอาลิ้นเลียลูกกระเดือกฮานส์จนเปียกไปหมด หรือตอนที่ฮานส์บ่นว่าเสียว ตอนที่ไซลาสจับ เอ่อ ไอ้นั่นน่ะ ฉันก็ไม่ได้ยินเลยจริง ๆ "

"…" ฮานส์หน้าถอดสี ขณะที่ไซลาสกุมขมับ ฉันยังคงร่ายยาวด้วยความลนลานต่อ

"แล้วที่บอกว่าอยากให้ครางชื่อดัง ๆ เหมือนตอนด่ากัน ฉันก็คิดว่าหูฝาดไปเอง ไม่รู้เลยว่าฮานส์เป็นเกย์รับที่ขี้ยั่วขนาดนี้ แล้วไซลาสก็เป็นเกย์รุกสายโหด ไม่รู้เลยค่าาาา!"

"พอ! หยุดเลยป้า!" ฮานส์ถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางยกมือปิดหน้า

"…"

"เล่าละเอียดขนาดนี้ ถ้าป้ามองไม่เห็น ผมว่าผมควรพาส่งโรงพยาบาลเช็คสมองมากกว่าเช็คหน้าผากนะ" เขามองดูหน้าผากที่โนเป็นลูกมะนาวของรูเมทอย่างฉัน แล้วก็คงอดจะรู้สึกผิดไม่ได้ ส่วนไซลาสก็ได้แต่ยืนนิ่ง ก้มลงเก็บเข็มขัดเจ้ากรรมขึ้นมาคาดเอวใหม่ด้วยใบหน้าที่แดงลามไปถึงหู

"ความลับแตกจนได้นะมึง" ไซลาสพึมพำเสียงเบา

"เออ! และป้าห้ามเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาดนะ ไม่งั้นผมจะ ผมจะ..." ฮานส์พยายามทำเสียงดุ แต่พอเห็นสภาพน่าเวทนาของฉัน เขาก็ใจอ่อน

"…"

"ช่างเถอะ กลับห้อง! เดี๋ยวผมทายาให้"

"ไม่เป็นไร เอากันต่อเลย ฉันกลับเองได้"