พันธะลับเมียเก็บคุณหมอกรรณ

"พิมพิศา? เขามาได้ยังไง ... ใครบอกที่อยู่ฉันให้เขา!" กรรณขมวดคิ้ว ท่าทางของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นความกังวล

"นั่นคือสิ่งแรกที่คุณหมอถามเหรอคะ? คุณหมอไม่ถามสักคำว่าเขามาทำอะไรหนูบ้าง คุณหมอห่วงแค่ว่าเขารู้ความลับของคุณหมอได้ยังไง!" ดาหลาลุกขึ้นยืนอย่างมั่นคงแม้ขาจะสั่น

"เขาพูดถูกทุกอย่างค่ะคุณหมอ หนูเป็นแค่ของเล่นราคาถูก เป็นความลับที่น่ารังเกียจที่คุณหมอซ่อนไว้"

"มันไม่ใช่อย่างนั้นนะดาหลา ฉันจัดการได้"

"จัดการเหรอคะ? คุณหมอจะจัดการยังไง? จะไปขอโทษเขาที่เก็บเด็กไว้ในห้องเหรอ? หรือจะไปรับปากเขาว่าจะเขี่ยหนูทิ้งให้เร็วที่สุดเพื่อตำแหน่งผู้อำนวยการ?" ดาหลาแค่นหัวเราะทั้งน้ำตา

"คุณหมอรู้ไหมว่าเขาทำอะไรกับหนูบ้าง เขาดูถูกหนูเหมือนหนูไม่ใช่คน และที่เจ็บที่สุดคือหนูรู้ว่าที่เขาพูดมันคือเรื่องจริง!"