ถังหมินทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวร้าย

จ้าวเหลียงเซี่ยก้าวเท้ายาวๆ ตรงไปยังเรือนใหญ่ เขาคาดหวังว่าจะได้ยินเสียงร้องเรียนจากมารดา น้องสาว และน้องชาย ทว่าเมื่อก้าวข้ามธรณีประตูห้องโถง สิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับทำเอาแม่ทัพหนุ่มผู้ผ่านความเป็นความตายมานับไม่ถ้วนถึงกับชะงักฝีเท้าแข็งค้างอยู่กับที่
บนตั่งไม้บุผ้าไหมเนื้อดีกลางห้องโถง ถังหมินสวมชุดกระโปรงสีแดงสดปักลายหงส์กำลังนอนเอนกายอย่างเกียจคร้าน ดวงตาหงส์คู่งามหลับพริ้มอย่างมีความสุข โดยมีเจินเยว่มารดาของเขากำลังปอกเปลือกองุ่นส่งเข้าปากนางทีละลูก
จ้าวจวิ้นน้องชายผู้แสนจะเย่อหยิ่งกำลังยืนพัดวีให้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม และจ้าวหนิงน้องสาวสุดที่รักกำลังนั่งทุบนวดขาให้นางอย่างเอาอกเอาใจ
"นี่มันเรื่องอันใดกัน" จ้าวเหลียงเซี่ยเอ่ยถามเสียงหลง ความเย็นชาที่ปั้นแต่งมาพังทลายลงในพริบตา
เจินเยว่ จ้าวจวิ้น และจ้าวหนิงหันมามองผู้มาใหม่เป็นตาเดียว รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทั้งสามคน
"เหลียงเซี่ย เจ้ากลับมาแล้ว" เจินเยว่วางถ้วยองุ่นลงแล้วลุกขึ้นเดินไปหาบุตรชาย
"พี่ใหญ่ ท่านกลับมาทันเวลาพอดีเลยขอรับ" จ้าวจวิ้นรีบเข้ามาสมทบ