ชั่วฟ้าดินสลาย (เรื่องสั้น)

'ชั่วฟ้าดินสลาย' มิได้เกิดขึ้นในฐานะ "นวนิยายอมตะ"
อย่างที่เราคุ้นเคยในวันนี้ตั้งแต่ต้น
.
จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้อยู่ในรูปของเรื่องสั้น
เขียนโดย มาลัย ชูพินิจ ในนามปากกา "เรียมเอง"
ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์นิกร
ฉบับวันอาทิตย์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2486
.
ต่อมาไม่นานผู้ประพันธ์ได้นำเรื่องนี้มาขยาย
กลายเป็นนวนิยายขนาดสั้น
ตัดชื่อให้สั้นลงเหลือเป็น 'ชั่วฟ้า'
และตีพิมพ์เป็นเล่มครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์จำลองสาร เมื่อ พ.ศ. 2489
.
อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่การพิมพ์ครั้งที่ 2 เป็นต้นมา
ชื่อเรื่องได้กลับมาเป็น 'ชั่วฟ้าดินสลาย'
ซึ่งเป็นชื่อที่เราคุ้นเคยในปัจจุบัน
.
การกลับมาใช้ชื่อเต็มนี้
ทำให้ "โวหาร" กลับมาเป็นหัวใจของเรื่องอีกครั้ง
เพราะคำว่า "ชั่วฟ้าดินสลาย" มิได้เป็นเพียงชื่อเรื่อง
แต่เป็นทั้งคำสัญญา คำประชด และ....คำสาป
.
.
.