สุดท้ายก็(ไม่)รัก

"น้องสาวเขาสิ้นลม แม่ของเขาสิ้นสติ แต่พวกมันกลับอยู่อย่างสุขสบายบนความทุกข์ของคนอื่น!"

เมื่อกฎหมายให้ความยุติธรรมไม่ได้ อนาคินจึงขอใช้ ‘กฎหมู่’ พิพากษาคนชั่วด้วยมือตัวเอง บีบให้มันล้มละลาย แลกกับตัวลูกสาวของมันที่ต้องมาเป็นทาสรับใช้ความแค้น แต่มันกลับย้อมแมวส่ง ‘ลูกคนรับใช้’ มาลงนรกแทนลูกตัวเอง!

'พันทิวา' ต้องก้มหน้ายอมรับการตีตรวนจาก 'อนาคิน' ชายหนุ่มที่กลับมาเพื่อทำลายล้างครอบครัวอัครเดช แต่ความใกล้ชิดกลับรังสรรค์ความรักขึ้นท่ามกลางซากปรักหักพังของความแค้น โดยที่อนาคินไม่รู้เลยว่าพันทิวาป่วยเป็นโรคหัวใจและไม่ได้รับการผ่าตัดทันเวลา

แต่เมื่อความลับที่ถูกซ่อนไว้ถูกเปิดออก...

เขาจะเลือกอะไรระหว่าง 'ความแค้น' ที่ฝังรากลึก หรือ 'ความรัก' ที่เกิดขึ้นบนความเจ็บปวดของเธอ?



-ตัวอย่างบางช่วง-


"เกิดอะไรขึ้น!"

เสียงทุ้มเย็นเฉียบของอนาคินดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงที่ก้าวเข้ามาในห้องด้วยความตกใจ ภาพตรงหน้าทำให้เขาชะงัก แม่ของเขานอนหายใจรวยรินอยู่บนเตียง ใบหน้าแดงก่ำจากอาการแพ้อย่างรุนแรง

สายตาคมกริบเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวในทันที

"เธอทำอะไรแม่ฉัน!" เสียงนั้นดังจนทั้งห้องเงียบกริบ

"ฉะ…ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน จู่ๆ แม่ของคุณทานข้าวต้มแล้วก็นิ่งไป"

"ข้าวต้มหรอ" เขาอุทานออกมาทันทีก่อนจะหยิบชามข้าวต้มขึ้นมาดู พบว่ามันเป็นข้าวต้มกุ้ง แม่ของเขาแพ้กุ้ง! "ใครเป็นคนทำ!"

หัวใจของพันทิวาเหมือนหยุดเต้นกับท่าทีโกรธจัดของอนาคิน

"ฉันทำแต่ว่า…."

เพียะ!!

แรงตบฟาดลงบนใบหน้าของเธออย่างไม่ทันตั้งตัว จนร่างเซไปกระแทกพื้น

"เธอกล้าดียังไงมาทำข้าวต้มกุ้งให้แม่ฉันทาน ทั้งๆ ที่แม่ฉันแพ้กุ้ง!" เสียงของอนาคินเต็มไปด้วยโทสะ

"นีน่าเป็นคนสั่งให้ฉันทำข้าวต้มกุ้ง" พันทิวาร้องออกมา น้ำตาไหลทันที "ฉันไม่รู้ว่าแม่คุณแม่กุ้ง"

"อะไรกัน! ฉันบอกให้เธอทำข้าวต้มหมูไม่ใช่หรอ" ลัลนาก้าวเข้ามา แสดงสีหน้าโกรธจัดเมื่อเห็นสภาพของแม่บุญธรรม "ฉันบอกแล้วว่าแม่ฉันแพ้กุ้ง เธอจงใจทำร้ายท่านใช่มั้ย!"

"เธอไม่ได้บอก แต่เธอนั่นแหละเป็นคนสั่งให้ฉันทำข้าวต้มกุ้ง เธอจำไม่ได้จริงๆ หรอนีน่า"

"อย่าไปเชื่อมันนะคะพี่อนาคิน! นีน่ารู้ว่าคุณแม่แพ้กุ้ง นีน่าไม่มีทางใช้ให้มันไปทำข้าวต้มกุ้งหรอกค่ะ" ได้ทีลัลนาก็รีบหันไปฟ้องอนาคิน และดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะเชื่อจนสนิทใจ "มันจงใจทำร้ายแม่!

--------------------------------

***ซื้อผ่าน APPLE ราคาจะสูงกว่าช่องทางอื่นนะคะ