ดุจรักจัดสรร (Only with You)

เพราะรักจัดสรรให้เขาและเธอมาเจอกัน

"...ฉันอยากจะพบคุณไม่ใช่แค่อยากจะขอบคุณและเอาร่มมาคืนเท่านั้น แต่ฉันมีข้อเสนอบางอย่างมาให้คุณพิจารณาด้วยค่ะ" หยกระวีพยายามบังคับเสียงของตัวเองไม่ให้สั่น สิ่งที่จะพูดต่อไปนี้อาจจะทำให้คนฟังตกใจ และอาจจะเลยไปจนถึงขั้นเกลียด แต่ถ้าไม่พูดก็ไม่ได้เช่นกัน
"ข้อเสนอหรือครับ" ทศทิศทวนคำ
"ขอพูดแบบตรงไปตรงมาเลยนะคะ เรื่องหนี้สินของตระกูลคุณฉันสามารถจัดการให้ได้" คำพูดของเธอทำให้คนฟังชะงัก "แต่ฉันมีข้อแลกเปลี่ยน ฉันขอให้คุณแต่งงานกับฉันค่ะ"ความเงียบตกลงระหว่างทั้งสองเหมือนระนาดหยุดตีค้างอยู่กลางอากาศ ทศทิศทั้งตกใจทั้งโกรธ เขากำมือแน่นผู้หญิงคนนี้จะซื้อตัวเขาอย่างนั้นเหรอ
"คุณกำลังคิดจะทำอะไร จะซื้อตัวผมอย่างนั้นเหรอ จะเอาเงินเข้าล่ออย่างนั้นใช่ไหม ผมไม่ได้ขายตัวนะครับ" เขาพยายามพูดให้สุภาพที่สุด
"ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นค่ะ ฉันไม่คิดจะดูถูกคุณด้วย"
"คุณไม่ได้คิด แต่ทำเลย" เขาย้อน "คุณมีเรื่องจะพูดแค่นี้ใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นผมขอตัว"
"ฉันกำลังจะถูกทางบ้านจับแต่งงานกับลูกชายเถ้าแก่สุง ฉันไม่อยากแต่งงานกับหมอนั่น" หญิงสาวเดินมาดักหน้าคนตัวสูงกว่าไว้ "ฉันอยากแต่งงานกับคนที่เลือกเอง ไม่ใช่ไอ้คนเฮงซวยคนนั้น" หยกระวีพูดต่อ
"เรื่องการแต่งงานไม่ใช่สิ่งที่ควรใช้เพื่อต่อรอง" เขาสุภาพแต่หนักแน่น ไม่ยอมให้ศักดิ์ศรีถูกแลกด้วยเงิน
"ฉันไม่ได้ต้องการซื้อคุณนะคะ ฉันแค่ไม่อยากเห็นคุณถูกกดหัวด้วยเงินของคนอื่น และที่สำคัญฉันเองก็ไม่อยากเป็นเบี้ยบนกระดานของใคร" ทศทิศนิ่งเพราะข้อเสนอกระทบศักดิ์ศรีของเขาโดยตรง
"ขอตัว"
"ขอร้อง เก็บคำขอของฉันไว้พิจารณาได้ไหมคะ อย่าเพิ่งปฏิเสธ ฉันกับคุณเหมือนคนที่กำลังลอยคออยู่กลางทะเลด้วยกันทั้งคู่ เมื่อมีขอนไม้ลอยมาเราก็ควรจะคว้าเอาไว้เพื่อเอาตัวรอดไม่ใช่เหรอ"
"เราไม่น่ามี่เรื่องจะต้องพูดกันอีก"
"ขอโทษที่ทำให้คุณโกรธ และขอโทษหากฉันทำให้คุณรู้สึกเสียศักดิ์ศรี แต่เรื่องนี้เราตกลงกันได้ ขอแค่ช่วยจับมือกันผ่านเรื่องแย่ๆไปก่อน" ทศทิศหันหลังและทำท่าจะเดินหนี
"ฉันจะรอฟังคำตอบของคุณนะคะ ช่วยเก็บคำขอของฉันไปคิดด้วยเถิดค่ะ สงสารผู้หญิงตาตี่สีน้ำตาลเข้มคนนี้ด้วยนะคะ" หญิงสาวยังคงพูดต่อ แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้คนฟังจะไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เขาเดินจากไปเงียบๆ แต่ยังคงความสง่างามเอาไว้ หยกระวีมองตามไปด้วยดวงตาที่สั่นไหว น้ำตาเริ่มไหลเพราะหากเขาปฏิเสธเธอคงต้องหาทางเอาตัวรอดทางอื่น และทางที่จะเลือกทำต่อหากถูกทศทิศปฏิเสธมันก็น่ากังวลไม่น้อยเหมือนกัน แต่เรื่องที่จะไม่มีวันทำคือแต่งงานกับพงษ์ศักดิ์ ไม่มีวันและไม่มีทางแต่งด้วย แต่งเข้าไปก็เท่ากับพาตัวเองไปลงนรก แถมเป็นนรกที่ไม่ได้เลือกเอง ดังนั้นหากชีวิตจะต้องตกนรกจริงๆก็ขอตกนรกที่เลือกเองยังจะดีเสียกว่า

ฝากนิยายด้วยนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ