ถ้ารักโปรดอย่าร้าย

จากการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ สู่ความรักที่แสนหวาน ทว่านานไปเธอก็พบความจริงที่ว่า ยิ่งเขารักเธอมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งอึดอัด ยิ่งเธอเริ่มไม่เชื่อฟัง เขาก็เริ่มเปลี่ยนเรือนหอที่แสนอบอุ่นให้เป็นกรงขัง

"สิ่งที่พี่ทำอยู่มันไม่เรียกว่าความรักหรอกนะ ฮึก เพราะคนรักกันไม่มีทางกักขังใครคนหนึ่งไว้ในห้องแคบ ๆ แบบนี้หรอก แบบนี้เขาเรียกโรคจิต"

*******
"ไปไหนมา"

"ไม่จำเป็นต้องรู้ค่ะ เราแต่งงานกันแค่ในนาม

"เธอย้อนฉันเหรอ? "

"ไม่ได้ย้อนค่ะ แค่ทำตามที่คุณต้องการ แค่ในนาม ไม่จำเป็นต้องรู้ชีวิตส่วนตัวของกันและกัน"

"เธอจะเอาแบบนี้ใช่ไหม? "

"ถ้าไม่อยากเป็นแค่ในนาม งั้นหลังจากนี้เธอก็ทำหน้าที่เมียให้ดีก็แล้วกัน"

สิ้นประโยคนั้น ร่างสูงก็โถมตัวเข้ามาบดจูบกลีบปากเล็กอีกครั้งอย่างรุนแรง พร้อมทั้งผลักคนตัวเล็กให้นอนราบไปกับพื้น