สวัสดีความอบอุ่น : Hello Sunshine

พิณนั่งบนรถเรียบร้อยแล้วแต่เรย์ยังไม่ออกรถเหมือนทุกครั้งกลับนั่งมองเธอแทนที่จะมองทางข้างหน้า แม้จะรู้สึกสงสัยแต่ไม่คิดจะถามเรย์ เขาอาจจะมีเหตุผลอะไรสักอย่าง เธอจึงนั่งเงียบๆ อย่างใจเย็น
"น้อยใจมั้ยที่พี่ไม่ขอเป็นแฟนสักที" เรย์ทำลายความเงียบในรถที่มีเพียงแค่เสียงเครื่องยนต์เบาๆ
"ไม่ค่ะหนูเข้าใจ พี่เรย์ไม่เคยทำให้หนูน้อยใจเลย" พิณเงยหน้าหันมองเจ้าของคำถามอย่างไม่เข้าใจ เธอไม่เคยรู้สึกน้อยใจเพราะรู้ว่าสิ่งสำคัญของเขาตอนนี้คือเรื่องเรียนซึ่งไม่ต่างจากเธอ และสิ่งที่เขาแสดงออกกับเธอไม่เคยทำให้เธอลังเลที่จะใช้เวลากับเขาแม้ว่าจะไม่มีสถานะแต่เขาทำให้เธอมีตัวตนในชีวิตเขามาตลอด
"ขอบคุณนะที่รอพี่"
"ถึงหนูจะทำอะไรไม่เก่งเลย หนูรอเก่งนะ" เธอบอกให้เขาสบายใจในความสัมพันธ์ที่ไม่มีสถานะ
"ไม่ต้องรอแล้ว พี่อยากได้กำลังใจก่อนสอบจากแฟน เป็นแฟนกับพี่นะ" เรย์ยิ้มกับคำตอบคนตัวเล็กที่ทำให้เขามั่นใจในตัวเธอมากขึ้น จนตัดสินใจขอเธอเป็นแฟนในวันนี้แม้ว่าจะตั้งใจไว้ว่าอยากมีแฟนหลังเรียนจบ
"ไหนว่าจะรอให้เรียนจบก่อนคะ" เธอถามด้วยความอยากรู้เพราะเขาเคยบอกว่าอยากเรียนจบก่อนและอยากให้เธอโตกว่านี้
"จบอยู่แล้ว อยากมีโมเมนต์อวดแฟนในมอ" เรย์อยากมีความทรงจำกับเธอในสถานที่ที่ทำให้รู้จักกัน ในอนาคตข้างหน้าถ้ามองย้อนกลับมาจะได้มีเรื่องราวให้นึกถึงกันในสถานที่แห่งนี้
"หนูตื่นเต้น" พิณจินตนาการถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ที่เธอมีแฟนเป็นรุ่นพี่ในมหาวิทยาลัยเหมือนกับนิยายหลายเรื่องที่เคยอ่าน รุ่นพี่สุดเพอร์เฟ็คที่สาวๆ หลายคนสนใจแต่ตอนนี้รุ่นพี่คนนั้นกำลังของเธอเป็นแฟน
"อย่าเพิ่งตื่นเต้น ตอบตกลงพี่ก่อน" เรย์ขำเอ็นดูกับความตื่นเต้นที่ดูน่ารักของเธอ
"ตกลงค่ะ หนูเป็นแฟนพี่เรย์ วันนี้วันที่เท่าไหร่คะ หนูจะจำไว้เป็นวันครบรอบ" พิณหยิบมือถือขึ้นมาอย่างกระตือรือร้นเตรียมบันทึกวันสำคัญไว้เพื่อให้ไม่พลาดการแจ้งเตือนในปีหน้า
"จริงๆ พี่เคยตั้งใจไว้ว่าวันที่เป็นแฟนจะมีอะไรพิเศษๆ ให้หนูแต่วันนี้พี่ไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลย" เขาไม่ได้ตั้งใจจะขอพิณเป็นแฟนวันนี้แต่เห็นเพื่อนแซวเรื่องแฟนก็คิดว่าการที่เขาไม่ขอเธอเป็นแฟนเป็นการไม่ให้เกียรติหรือไม่ เขาจึงขอเลื่อนสถานะโดยไม่ได้คิดถึงเรื่องอื่น
"กินสเต็กร้านที่เคยกินกันมั้ยคะ" พิณถามถึงร้านสเต็กที่ทำให้เธอเจอเขาครั้งแรกและได้ความช่วยเหลือกับเมนูฟิเลต์มิยอง
"ร้านนั้นต้องจอง" แต่เรย์นึกถึงร้านสเต็กสไตล์ฝรั่งเศสที่เคยไปกินแล้วเจอชุดาภาที่นั่น
"ร้านหลังมอค่ะ" พิณบอกร้านที่เธอตั้งใจจะไปกินในวันนี้
"..." เขาไม่ได้ตอบแต่งงว่าทำไมเธอถึงอยากไปกินร้านธรรมดาทั้งที่เป็นโอกาสพิเศษ
"ร้านที่หนูเจอพี่เรย์ครั้งแรกไงคะพี่สันใน" เธอบอกเหตุผลที่อยากไปกินสเต็กพร้อมเรียกเขาเหมือนกับที่เคยเรียกหลังจากเหตุการณ์วันนั้น
"หนูเรียกถูกแล้ว" เรย์ยิ้มให้พิณที่วันนี้เธอไม่ได้เรียกเขาว่า พี่สันนอก อย่างที่เคยเข้าใจผิด
"เราเจอกันที่นั่นครั้งแรกเลยนะคะ ร้านธรรมดาแต่พิเศษมากสำหรับหนู ไม่รู้เลยว่าถ้าไม่เจอพี่เรย์ที่นั่น หนูจะเจอพี่เรย์ได้ที่ไหน" การใช้ชีวิตของเธอกับเขาค่อนข้างแตกต่างกัน คงยากที่จะได้มีโอกาสเจอกันที่ไหนสักที่จนทำให้มีวันนี้
"แฟนพี่น่ารักจัง งั้นไปกินสเต็กกันนะ" เรย์ยิ้มกับคำตอบของเธอและออกรถเมื่อคุยกันเรียบร้อยแล้ว
"แฟนหนูก็น่ารัก หล่อมากด้วย" พิณเรียกเขาด้วยสถานะอย่างไม่ยอมแพ้จนบรรยากาศในรถกลายเป็นสีชมพูราวกับวันวาเลนไทน์