ข้าคือสตรีผู้มั่งคั่ง เหตุใดต้องรั้งบุรุษไร้ใจ

"ท่านโหวอยากเลี้ยงดูสตรียังตาถึงเลือกสตรีได้ดีนัก รู้จักประหยัดมัธยัสถ์ยิ่ง" น้ำเสียงราบเรียบแฝงเอาไว้ด้วยความไม่พอใจดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของมู่จิ่งซี นางก้าวพ้นม่านบังตาหลังร้านออกมาด้วยท่วงท่าสง่างามทว่าเย็นเยียบเสียจนบรรยากาศในร้านดูอึดอัดขึ้นมาทันตา
นางเคยคิดว่าการถอยออกมาอยู่ห่างๆ จะทำให้ใจสงบลงได้ แต่ความจริงกลับตบหน้านางฉาดใหญ่ เมื่อเห็นปิ่นมุกม่วงเล่มนั้น... ของชิ้นเดิม คนคู่เดิม ท่าทางโอ้อวดแบบเดิม ราวกับฝันร้ายที่ฉายซ้ำไม่จบสิ้น ที่แท้ฉือเอินโหวนั้นก็ใช้เงินของนางปรนเปรอหลิวหน่วนตั้งแต่ก่อนแต่งงาน
ไม่ใช่หลังแต่งงานอย่างที่เขาเคยกล่าวอ้างแต่อย่างใด..
ชายชั่วใช้เงินของนางมาปรนเปรอหญิงแพศยา แต่กลับโยนความผิดว่านางดูแคลนเขาด้วยเงินลดทอนเกียรติศักดิ์ศรีเขาจนสิ้น ปลิ้นปล้อนพลิกลิ้นเสียเหลือเกิน หากหยิ่งทระนงในศักดิ์ศรีนักจะใช้เงินของนางอย่างจำเริญใจเช่นนี้หรือ คนสารเลว