กุหลาบใต้เงาใจ

เธอรักเขามาทั้งชีวิต…แต่ในสายตาเขา เธอเป็นได้แค่ "น้องสาว"ยิ่งใกล้ ยิ่งเจ็บเมื่อคนที่คู่ควรปรากฏตัวเธอจึงต้องเลือก… ระหว่างรักเขาต่อไป หรือหันหลังให้หัวใจตัวเอง

—————————<3

ในไร่กุหลาบวารีริน "พราว" เป็นเพียงลูกสาวคนงานที่เติบโตมาท่ามกลางดอกไม้และความทรงจำของ "ภาค" เด็กชายเจ้าของไร่ที่เธอแอบรักมาตลอดชีวิต

แม้จะรู้ดีว่าความต่างของฐานะคือกำแพงที่ไม่มีวันข้ามได้ พราวก็ยังเลือกเก็บความรู้สึกนั้นไว้เงียบๆ ในหัวใจ

เมื่อภาคกลับมาพร้อมความสำเร็จ เขากลายเป็นชายหนุ่มที่ทั้งไกลเกินเอื้อม… และยังคงใจดีเหมือนเดิม แต่ในสายตาของเขา พราวเป็นได้แค่ "น้องสาว" และ "ผู้ช่วยที่ไว้ใจได้" เท่านั้น

ยิ่งใกล้ ยิ่งเจ็บ
ยิ่งหวัง ยิ่งต้องถอย

เมื่อผู้หญิงที่ "เหมาะสม" ก้าวเข้ามาในชีวิตของภาค พราวจึงต้องเลือกระหว่าง

"ยืนอยู่ในที่เดิม… เพื่อรักเขาต่อไป"
หรือ "ถอยออกมา… เพื่อรักษาหัวใจตัวเอง"

ท่ามกลางกลิ่นหอมของกุหลาบและหนามที่บาดลึก
ความรักที่ไม่มีสิทธิ์… จะจบลงแบบไหน?


——————-

"พราวรู้ค่ะ... พราวเห็นเส้นนั้นมาตลอด" พราวตอบ เสียงของเธอสั่นพร่า

"เส้นที่บอกว่าพราวเป็นได้แค่เด็กในไร่ เป็นได้แค่คนคอยจัดแจกันในห้องรับแขกของคุณภาค..."

"ถ้ารู้... ก็ถอยออกมาเสียแต่เนิ่นๆ ก่อนที่เขาจะกลับมาเหยียบไร่นี้" ลุงมั่นทิ้งท้ายด้วยประโยคที่เหมือนเอามีดกรีดใจ

"อย่าให้ความทรงจำวัยเด็กมาหลอกตัวเองว่าเราสำคัญ เพราะสำหรับเขา... เราก็แค่ฉากหลังที่ทำให้ไร่นี้มันดูสวยงามเท่านั้นแหละ"
พราวรวบช้อน ลุกขึ้นยืนอย่างเงียบเชียบ

"พราวอิ่มแล้วค่ะ ขอตัวไปล้างจานนะคะ"

เธอยืนอยู่หน้าอ่างล้างจาน ปล่อยให้น้ำจากก๊อกไหลผ่านมือที่สั่นเทา น้ำตาหยดหนึ่งร่วงเผาะลงปนกับฟองสบู่

เธอรู้ดีว่าคำเตือนของพ่อแม่คือ 'ความรัก' ที่ปรารถนาดีที่สุด แต่มันกลับเป็น 'ความจริง' ที่หนาวเหน็บที่สุดเช่นกัน

เธอมองไปยังจี้กุหลาบเงินที่คอ... ถึงแม้ใครจะบอกว่าเธอเป็นเพียงเงา แต่หัวใจดื้อรั้นดวงนี้กลับยังเฝ้ารอแสงสว่างที่จะกลับมาในวันพรุ่งนี้อย่างไม่ยอมถอดใจ