อวี้หรูทะลุมิติมาเป็นแม่สามีใจร้ายและเลี้ยงหลานแฝด

ทั้งสามก้มหน้าหลบสายตา เตรียมรับคำด่าทอและการลงไม้ลงมือเฉกเช่นทุกครา
"ท่านแม่ พวกเราขออภัยเจ้าค่ะ หลานร้องไห้เพราะความหิวโหย ข้าจะรีบกล่อมพวกเขาให้หลับเดี๋ยวนี้ ขอท่านแม่โปรดระงับโทสะด้วยเถิด" จือเหนียงเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าปนสะอื้น
อวี้หรูมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกปวดใจอย่างแสนสาหัส สตรีเหล่านี้อายุรุ่นราวคราวเดียวกับเพื่อนร่วมงานรุ่นน้องในยุคก่อนของนางด้วยซ้ำ กลับต้องมาทนทุกข์ทรมานเพราะแม่สามีใจแคบผู้หนึ่ง นางสูดลมหายใจเข้าลึก ปรับน้ำเสียงให้อ่อนโยนลงกว่าเดิม แม้จะยังมีความแหบพร่าจากอาการป่วยไข้ของร่างเดิมอยู่บ้าง
"พวกเจ้าลุกขึ้นเถิด พื้นไม้ตรงนั้นมันเย็นยะเยือกนัก"
สะใภ้ทั้งสามเงยหน้าขึ้นมองแม่สามีด้วยความตื่นตะลึง ดวงตาหงส์ที่เคยแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยความเกลียดชัง บัดนี้กลับทอประกายอบอุ่นและเจือแววเวทนาอย่างที่พวกนางไม่เคยพานพบมาก่อน
"ท่านแม่" หลินเหนียงครางเสียงแผ่วเบา ราวกับไม่อยากเชื่อหูตนเอง
"ข้าบอกให้ลุกขึ้น พาเด็กๆ ไปนั่งรอที่โต๊ะกลางเรือนเถิด พวกเขาหิวมากแล้วไม่ใช่หรือ" อวี้หรูกล่าวซ้ำ พลางเดินไปหยิบไม้ขีดไฟมาจุดตะเกียงน้ำมันให้ความสว่างภายในห้อง
นางเอกมมีมิตินะคะ