ปู๊นปู๊น มีรักมาส่ง

สถานีสุดท้ายของ "ป๋าย ปธิปัตย์" ไม่ใช่จุดหมายบนรางเหล็ก แต่คืออ้อมกอดที่มีเธอและลูก

ปธิปัตย์ เลือกจะทิ้งทุกอย่างเพื่อเป็นเพียงพ่อหม้ายหย่าร้างที่ใช้ชีวิตเรียบง่าย
แต่เขากลับลืมไปว่า...
หัวใจที่เคยปิดตายย่อมมีกุญแจที่คู่ควร
และกุญแจดอกนั้นก็อยู่ในมือของแม่ค้าข้าวแกงที่ชื่อ บุหลัน

----------------------------
"เย่! น้าหลันจะเป็นแม่ปู๊นปู๊นแล้ว!" ไอฝนกับปู๊นปู๊น กระโดดโลดเต้นดีใจกันยกใหญ่
จนกระทั่งปู๊นปู๊นเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าแม่ที่ทิ้งตนเองไป เด็กน้อยมองแม่แท้ๆ ด้วยสายตาที่เกินวัย
"ปู๊นปู๊นเสียใจที่แม่เลือกความสบายมากกว่าความรัก แม่ใจร้ายกับพ่อป๋ายเกินไปแล้วครับ"
"ไอ้ลูกอกตัญญู! ปากดีนักนะ!" รตาฟิวส์ขาดด้วยความอับอายและโมโห เธอเงื้อมือขึ้นสุดแขนหมายจะตบปากลูกชายตัวน้อย
"อย่าทำปู๊นปู๊นนะคะ!"