นางบำเรอของคนพาล

เมื่อตระหนักได้ว่าไม่อาจเลื่อนขั้นไปเป็นคนรักของ ‘ฤทธิ์รพี’ ได้ ‘มีนนิลา’ จำต้องหักใจขอจบ

หล่อนเจ็บ…

หล่อนกระอัก…

หล่อนแหลกสลาย… แต่มันคงดีกว่าอยู่อย่าง ‘ของตาย’ ไปเรื่อยๆ

หากทว่า ‘คนพาล’ กลับไหวตัวทัน

เขาไม่ยอมเลิก…

เขาไม่ยอมลา…

และเขาประกาศกร้าวว่า หล่อนจะเป็นอิสระจากเขาได้ก็ต่อเมื่อ ‘เขาเบื่อหล่อนแล้วเท่านั้น!’

สารเลวที่สุด!


-----


"ขอบอกเอาไว้ตรงนี้เลยนะ ถ้าคุณยังไม่หยุดระรานฉัน เห็นทีต้องใช้กฎหมายเข้าช่วยแล้ว"

"ทำไม? จะแจ้งข้อหาเพราะฉันไม่ยอมจบกับเมียตัวเองเหรอ" เขายียวนหวังเอาชนะ ขณะที่อารมณ์ของมีนนิลาเพิ่งมาถึงจุดเดือดสูงสุด

"ใครเป็นเมียคุณ!"

"ต้องให้แนบหลักฐานปะ มีคลิปด้วยนะ อยากให้คนอื่นเห็นไหม ว่าเราทำกันยังไง"

"!!!"

มีนนิลาตกใจจนอ้าปากเหวอ เดือดปุดๆ กระทั่งสติขาดผึง เร็วเท่าความคิด หล่อนปราดไปคว้าหม้อต้มยำกุ้งสาดใส่คนปากมอม

"โอ๊ย! ร้อนๆ ร้อนๆ"

และผลลัพธ์ของมันก็ทำให้ฤทธิ์รพีเต้นเป็นเจ้าเข้า น้ำซุปร้อนๆ ลวกไปทั่วลำแขนหนาที่ยกขึ้นมาบดบังตัว ทว่านั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เขาเจ็บปวด


-----


คุยแชทกับเพื่อนจบก็เปิดดูรูปเจ้าปัญหาที่ทำร้ายใจอีกครั้ง

ฤทธิ์รพีไปดื่มเหล้ากับเพื่อน พวกเขากำลังนั่งอยู่บนโซฟาโดยที่ข้างกายมีสาวสวยแต่งตัวนุ่งน้อยห่มน้อยคอยประคบประหงม

ในขณะที่หล่อนอนร้องไห้ใจแทบขาดรอนๆ เขากลับกำลังมีความสุขกับผู้หญิงคนอื่น แถมยังเป็นผู้หญิงกลางคืนเสียด้วย

เทสดีจริงๆ!


_____

: หมายเหตุ ::

- โหลดตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อเด้อ ไม่ตรงไทป์จะได้ไม่รู้สึกเสียดายเงินค่ะ หรือทดลองอ่านรายตอนใน readawrite ค่ะ

- ท่านไหนที่เคยอ่านออนไลน์มาแล้ว รบกวนอ่านใหม่ตั้งแต่ต้น เพราะมีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาหลายจุดค่ะ

- ระบบ apple ios กดซื้อผ่าน safari หรือ www.mebmarket.com เพื่อราคาที่คุ้มค่ากว่า แล้วค่อยกลับมาอ่านในแอปพลิเคชัน meb นะคะ

#ขอบคุณทุกๆ ท่านที่อุดหนุน แสดงความคิดเห็น และให้เรตติ้งค่ะ รัก!
#จบสุขนิยม