คลื่นรักมาเฟียร้าย

คำโปรย คลื่นรักมาเฟียร้าย
‘นาเดีย’ ไม่เคยคิดเลยว่า ท่ามกลางเสียงคลื่นในค่ำคืนอันเงียบงัน การพบกับเขาในคืนนั้น จะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล
‘คาเลส’ คือผู้ชายที่ร่ำรวย ลึกลับ หล่อเหลาและเย็นชา ‘เขาคือผู้ชายที่เย็นชากับทั้งโลก แต่อ่อนโยนกับเธอเพียงคนเดียว’
ยามพลบค่ำที่เกาะมัลดีฟส์
นาเดียที่กำลังจะขึ้นฝั่งหันมาเห็นคาเลสก็ตกใจมาก เธอเปลี่ยนใจไม่ขึ้นฝั่ง และถอยหลังจะลงไปว่ายต่อ แต่ก็ช้ากว่ามาเฟียหนุ่มที่คว้าเธอช้อนอุ้ม เดินขึ้นไปบนชายหาด
“นี่คุณ ปล่อยฉันลงนะ” นาเดียไม่กล้าโวยวายเสียงดัง เพราะกลัวจะเป็นจุดสนใจ แล้วเขาก็ก้มลงกระซิบกับเธอว่า
“อย่าดิ้น มีฉลามแก่จ้องจะงาบคุณ ถ้าคุณอยากจะรอด คุณต้องแสดงละครว่าคุณเป็นคนรักของผม”
“ยังไง”
“ถ้าผมปล่อยคุณลง คุณต้องกอดคอผม แล้วจากนั้นผมจะแสดงเอง คุณก็แค่ยอมผมก็พอ”
“คุณคาเลส!”
แล้วชายหนุ่มก็ปล่อยเธอลง แต่ยังคงโอบประคองเธอไว้ จับเอวบางของเธออย่างเป็นเจ้าของ แล้วก้มลงกระซิบบอกเธอเบาๆที่ริมหู
“กอดคอผม”
แล้วเธอก็ทำตามอย่างว่าง่าย เพราะสายตาของเขาบังคับเหลือเกิน
“จูบตอบผมด้วย”
“ห๊ะ อุ๊บๆ” เธอไม่ทันจะประท้วง เขาก็บดเคล้าริมฝีปากลงมาเบาๆ และเธอก็จำต้องตอบรับเขา ด้วยหัวใจที่เต้นกระหน่ำ จูบเพียงเบาๆที่เขามอบให้ ราวกับคลื่นทะเลในน้ำตื้นที่ซัดเข้าหาฝั่งระลอกแล้วระลอกเล่า ทำเอาหัวใจของเธอสั่นไหวในวงแขนของคนเจ้าเล่ห์