ดุจฟ้า(ของ)ทิศเหนือ

ดุจฟ้า(ของ)ทิศเหนือ : เฟร์ดา

คำว่า "บังเอิญ" สำหรับคนอื่น อาจมีแค่เรื่องสองเรื่องให้พอประหลาดใจนิดหน่อย

แต่สำหรับดุจฟ้าแล้ว คำ ๆ นี้สามารถเกิดขึ้นกับเธอซ้ำ ๆ และที่สำคัญคือเกิดกับคนคนเดียวอย่างน่าอัศจรรย์

บังเอิญเดินชนกัน บังเอิญตกลงมี ONS กัน บังเอิญเพื่อนเป็นแฟนกัน บังเอิญร้านอยู่ละแวกเดียวกัน และบังเอิญ...มาอยู่ร่วมบ้านกัน

ทว่า... คำว่า "บังเอิญ" สำหรับทิศเหนือนั้น ก็ไม่มีอะไรทำให้เขาช็อกและอ้าปากค้าง ได้เท่าความจริงที่รู้ว่า ดุจฟ้าเป็นใคร

แต่! กว่าใครจะได้แก้ไขอะไร ความจริงที่เกิดจากการกระทำของคนทั้งสองและย้อนกลับไปแก้ไม่ได้ ก็สาดซัดเข้ามาใส่ ให้ทั้งทิศเหนือและดุจฟ้าต้องรับหน้าที่พ่อกับแม่ แบบไม่ทันได้ตั้งตัวแล้ว...


***************************************************************

"คุณ…" ทิศเหนือร้องเรียกเชิงห้ามคนใต้ร่าง ที่ใบหน้ากำลังซนไม่ต่างจากมือก่อนหน้านี้เสียงแผ่ว

"อืม…กลิ่นนี้นี่มัน…"

หญิงสาวไม่พูดพึมพำกับตัวเองเฉย ๆ ยังยื่นจมูกสอดส่ายไปมาทำท่าฟุดฟิดพิสูจน์หาที่มาของกลิ่นเป็นจริงเป็นจังด้วย ทั้งที่เปลือกตายังปิดสนิทและมือไม้ก็ยังคว้านหาอะไรก็ไม่รู้อยู่แบบนั้น

"มันคุ้นจัง หืม หอม!.."

เจ้าของคอหนาที่โดนอีกคนคว้าไว้มั่นไม่ให้หันหนีไปไหน ถึงกับต้องกลั้นหายใจลุ้นว่า จะมีอะไรที่มันคาดเดาไม่ได้ไหลตามมาอีกหรือเปล่า แต่แค่แขนเรียวทั้งสองคล้องคอแน่นพร้อมออกแรงดึงให้ก้มลงไปใกล้กันมากกว่าเดิม มันก็แทบจะสิ้นทั้งลมหายใจและสติแล้ว ไม่อยากจะคิดถึงเรื่องที่จะมีต่อจากนี้เลยจริง ๆ

‘กูจะตายห่าก่อนหรือเปล่าวะเนี่ย!..’

คนเงียบยิ่งกว่าเป่าสากเม้มปากแน่นพร้อมร้องลั่นในใจ ก้อนเนื้อกลางอกที่เคยเต้นแบบสดใสไม่ต่างจากใครคนอื่น ก็เร่งจังหวะกลายเป็นความรัวเร็วที่ยากจะควบคุมให้กลับมาปกติได้ เพราะคนเมามายไม่เว้นจังหวะ ให้ชายหนุ่มรวบรวมสติและตั้งสมาธิบังคับจิตใจตัวเองสักนิด

และขณะที่คนหนึ่งกำลังกลั้นใจและเม้มปากแน่น ลุ้นกับสถานการณ์ชวนส่วนนั้นตึงเครียดอยู่นั้น คนที่ไม่รับรู้พฤติกรรมอันตรายของตัวเองก็ยิ่งเพิ่มระดับความอันตรายมากขึ้นไปอีกปานตั้งใจทำ

แขนที่คล้องลำคอหนาไปแน่น ออกแรงกระตุกลำคอในวงแขนเข้าหาและซุกหน้าเข้าซอกคอนั้นอย่างไว รวดเร็วชนิดที่เจ้าของคอยังอ้าปากห้ามไม่ทันกันเลย

"จุ๊บ! จุ๊บ!"

ปากอิ่มประทับจูบลงบนซอกคอหอมคุ้นจมูกเสียงดังฟังชัดซ้ำ ๆ สลับกับการซุกไซ้จมูกโด่งไปมา ก็ทำเอาคนตัวโตถึงกับสะดุ้งโหยง ขนทั่วกายก็พากันลุกชูชันแทบจะทันที

และวินาทีที่ทั้งได้ยินเสียงซึ่งมาพร้อมกับการสัมผัสบนผิว มันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ความอดทนของทิศเหนือขาดสะบั้นทันตา

"คุณเริ่มอีกแล้วนะ" ชายหนุ่มตักเตือนเสียงกระเส่าแกมเว้าวอน "ผมเคยบอกแล้วว่า ถ้าคุณเริ่ม ผมจะไม่หยุดให้ รับได้ใช่ไหมถ้ามันจะเกิดขึ้นอีก?"

รู้ดีว่าการสอบถามความเต็มใจ ในขณะที่อีกฝ่ายมีสติไม่ครบถ้วนร้อยเปอร์เซ็นต์มันเป็นความไม่แฟร์ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังอยากได้ยินคำตอบจากเธอแบบเต็มปากเต็มคำให้พอมั่นใจว่า จะไม่มีปัญหากันในตอนมีสติครบถ้วนแล้ว

"อือ! คิดถึง…"

"บ้าฉิบ!.."

เจ้าของร่างที่ทาบทับอยู่ด้านบน กัดฟันสบถเสียงไม่เบาแต่ก็ไม่ได้ดังจนลั่นทำตกใจเพราะคำพูดที่หลุดออกมา ทว่าแค่เท่านั้นคำว่า หยุด ซึ่งมีจาง ๆ ในหัวของทิศเหนือก็ลอยหายไปในอากาศทันใด ซึ่งมันจะกระเจิงไปทิศทางไหนบ้าง ก็มิอาจทราบได้

นาทีนี้ต่อให้มีอะไรมาฉุดรั้งให้ชายหนุ่มตั้งสติดี ๆ อีกที ก็ห้ามอะไรไม่ทันแล้วจริง ๆ

เหตุผลเพราะคำว่า คิดถึง คำเดียวเท่านั้นเลย ที่ทำให้ทั้งสติและความพยายามอดกลั้นของคนไม่เมาแอลกอฮอล์ พร้อมจะมัวเมาไปกับบรรยากาศและอารมณ์ที่ยากจะโงหัวขึ้นฉับพลัน และอยู่ในจุดที่ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้นแล้วเช่นกัน

"แจ้งให้ทราบเฉย ๆ ว่า ผมหยุดไม่ได้แล้วนะ"


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

*** ทดลองอ่านตัวอย่างเพื่อประกอบการตัดสินใจซื้อนะคะ
*** ซื้อผ่านหน้า web จะถูกกว่าซื้อผ่านระบบ ios ค่ะ
*** ไม่มีนอกกายนอกใจ ไม่มีดราม่า มีแต่ความฟิน ความอบอุ่น และเน้นความสัมพันธ์ระหว่างพระ-นางค่ะ (มีเด็กน้อย ๆ ออกมาคุยเจื้อยแจ้วช่วงท้ายเรื่องด้วยนะคะ)

- นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ 4 ของเซต "เพื่อน(ร่วม)บ้าน"
1. รอนตะวันอิงดาว : มีอีบุ๊ก
2. พราวจันทร์เหนือสมุทร : มีอีบุ๊ก
3. เพียงเดือน(โอบ)ไอดิน : อีบุ๊ก ดาวน์โหลดฟรี
4. ดุจฟ้า(ของ)ทิศเหนือ : เรื่องนี้