หยดน้ำในฤดูคิมหันต์ (The Summer Rain)

หยดน้ำในฤดูคิมหันต์ (The Summer Rain) °•. ลมพัดพริ้วปลิวสะกดใจเราสองดั่งต้องมนต์. •°

"ฝนตกในฤดูร้อน เฉกเช่นที่เขาตกลงมาในชีวิตข้า
เบาสบายเหมือนลมที่พัดผ่านมา แต่ หนักและตราตรึงดั่งมนตร์สะกด
และข้าก็ไม่รู้ว่าจะสลัดออกทาไม นอกจากโอบรับ ฝนที่ตกในฤดูร้อนนั้นไว้"

ราชวงศ์ หรงเฉา ปกครองดินแดนที่ยิ่งใหญ่มาสามร้อยปี แต่ในรัชสมัยของ จักรพรรดิเฉินหยาน จักรวรรดิเริ่มสั่นคลอนจากทุกทิศ ศัตรูทางเหนือที่รุกคืบ ขุนนางภายในที่ทะเยอทะยาน กลุ่มกบฏที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด และความลับเก่าแก่ของราชวงศ์ที่บางคนพยายามปิดซ่อน

เฉินหยานขึ้นครองราชย์เมื่ออายุสิบแปด หลังจากบิดาสวรรคตอย่างกะทันหันและพี่ชายต้องสงสัยในการวางยาพิษ เขาเรียนรู้ตั้งแต่วันแรกที่นั่งบนบัลลังก์ว่าในโลกแห่งอำนาจนี้ ความอ่อนโยนคือจุดอ่อนที่ต้องซ่อนไว้
เขาจึงกลายเป็นจักรพรรดิที่เย็นชา ฉลาดหลักแหลม อ่านคนออก และไม่เคยไว้วางใจใครอย่างแท้จริง

เซียวจ้านหยู เป็นแม่ทัพที่ไม่ได้มาจากตระกูลขุนนาง เขาเกิดในหมู่บ้านชายแดนที่ถูกเผาทำลายเมื่ออายุสิบสอง รอดชีวิตคนเดียวและสาบานว่าจะไม่ให้สิ่งนั้นเกิดขึ้นกับใครอีก
เขาไต่เต้าจากทหารธรรมดาขึ้นมาด้วยฝีมือและกลยุทธ์จนได้รับตำแหน่ง แม่ทัพใหญ่ฝ่ายเหนือ ตอนอายุยี่สิบแปด สร้างชื่อเสียงในสนามรบจนศัตรูได้ยินชื่อแล้วถอยทัพ แต่ทหารในกองทัพรักเขาเพราะเขาดูแลพวกเขาเหมือนพี่น้อง

เฉินหยานเรียกตัวเขากลับมาพระนครเพื่อรับรางวัลและรับตำแหน่งใหม่ "กุนซือ หยูกั๋วกง" และนั่นคือครั้งแรกที่จักรพรรดิพบใครสักคนที่เป็นมนุษย์และสามารถมองเขาตรงๆ โดยไม่กลัว
"ข้าเคารพบัลลังก์ขององค์จักรพรรดิ" จ้านหยูพูดในการเข้าเฝ้าครั้งแรก "แต่ข้าไม่กลัวคน ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นใคร"
ประโยคนั้นทำให้เฉินหยานนิ่งไปสักครู่
เพราะไม่มีใครเคยพูดแบบนั้นกับเขา คนๆนี้อาจจะเป็นอนาคตของข้า "อ๋องจื่อไท่ฟู"

"ฝนฤดูร้อนมาโดยไม่บอกล่วงหน้า เหมือนกับที่ท่านเข้ามาในใจข้า" °•.สุสาส์นราคะ. •°