เชื่อมรักท่านประธานมาดเข้ม

วันสงบสุขของท่านประธานหนุ่มแห่งวัชระโชติ ถูกทำลายด้วยผู้หญิงตัวเล็กผมฟู

ที่อุ้มทารกน้อยมาตู่ว่านี่เป็นลูกของเขา!

เรื่องมันอีนุงตุงนังตรงเขาแน่ใจว่าตัวเองไม่เคยไปไข่ทิ้งเรี่ยราดที่ไหนแน่

แม่กำมะลอรับสมอ้างเป็นแม่จริง แถมด้วยเด็กคนนั้นอาจจะมีความเกี่ยวข้องกับ

ปพนภัทรน้องชายตัวแสบ คนแซ่บของบ้านวัชระโชติ

เขาจำต้องรับยัยมหันตภัยและลูกน้อยเข้ามาอยู่ในเพนท์เฮ้าส์

หัวใจที่ไม่เคยหวั่นไหวกับใคร ถูกคนตัวน้อย 'เชื่อม' ใจ ให้ผูกกับแม่กำมะลอเข้าแล้ว

โปรยปราย

"เมาหรือเปล่าคะ?"
เสียงหวานเอ่ยถามขึ้น ขณะที่ประคองคนตัวสูงไปยังลิฟต์ส่วนตัวที่ขึ้นตรงไปยังเพนท์เฮาส์ของเขา
"นิดหน่อย"
เขาตอบ ยอมให้เธอประคอง และเฉลี่ยน้ำหนักให้เธอพอรับได้ ไม่โถมใส่ทั้งตัว หรือทำให้เธอจับได้ว่าเขาไม่ได้เมาอย่างปากว่า
"เรากลับดึก ตาหนูจะนอนหรือยังนะ รบกวนพี่พยาบาลไหมนะ?"
เสียงใสบ่น คนแกล้งเมาตอนนี้แอบยิ้ม ขณะที่เธอกดลิฟต์ให้เปิดประตูออก วันนี้พยาบาลพี่เลี้ยงได้รับการขอร้องให้นอนกับตาหนูเพราะเธอกับชายหนุ่มกลับดึก ปรกติแล้วคุณพยาบาลจะไปกลับไม่ได้ค้างคืน
"นั่นสินะ ทำไมถึงเปลี่ยนชุดเสียล่ะ ชุดนั้นไทม์สวยมากนะ"
เขาทัก ตอนนี้เธออยู่ในชุดเดิมที่ใส่ไปกับเขา คือเสื้อยืดโอเวอร์ไซซ์ที่ทำให้เธอยิ่งดูผอมสีดำ และกางเกงยีนขาเดฟสีเดียวกัน ไม่ได้สวมชุดสวยชุดเดิมแล้ว แต่ที่หน้าและผมยังไม่ได้เปลี่ยน มันก็ทำให้เธอเก๋น่ารักไปอีกแบบ
"มันแน่นค่ะ ฉันกินเยอะมากจนเกือบเป็นลมเพราะชุดรัด"
บ่นงึมงำ ปพนภพแกล้งถ่วงน้ำหนักใส่ ทำให้เธอขาอ่อนเกือบล้ม
"คุณไนท์ยืนดีๆ สิคะ"
"ต่อไปให้เรียกฉันว่าพี่ไนท์"
เขาตอบเสียงทุ้ม ทราวดีกลอกตา แก้มของเธอแดงนิดๆ
"ทำไมจะต้องเรียกกันสนิทขนาดนั้น"
"ก็เธอเป็นแม่ตาหนู แสดงว่าเราเคยเป็นอะไรกัน เคยสร้างเด็กด้วยกัน ทำไมฉันจะให้เธอเรียกพี่ไม่ได้ล่ะ หืม?"
"ฉันไม่..."
หันขวับเลยทันที คนตัวสูงทำตาเยิ้มมองเธอ แล้วจู่ๆ มือใหญ่นั้นก็ประคองมาที่คางมน เชยให้เธอเงยหน้าขึ้น ให้ได้ระดับ...ก่อนที่เขาจะก้มลงมาอย่างรวดเร็ว
ริมฝีปากได้รูปกดลงมาบนปากอิ่ม ทราวดีตัวแข็งค้าง ไม่คาดคิดว่าเขาจะทำอะไรแบบนี้ คนทำเป็นเมายืนตัวตรง ขณะที่ก้มลงบดปากลงน้ำหนัก ให้กลีบปากนุ่มแย้มเผยอ แทรกปลายลิ้นเข้าไปดื่มด่ำหาความหวานราวน้ำผึ้ง คนไม่เคยถูกจูบมาก่อนกับจูบแรกที่ล้ำลึกขนาดนี้ ถึงกับตัวสั่น...ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด กับจูบเร่าร้อนปนอ่อนหวานนั่น
จูบของเขามีกลิ่นของบ๊วย หอมปนหวาน เขาละจูบแค่ชั่วครู่เมื่อมีเสียงประตูลิฟต์เปิด ลิฟต์ส่วนตัวนี้สามารถเข้าไปในเพนท์เฮ้าส์ของเขาได้เลยไม่ต้องผ่านประตู ชายหนุ่มช้อนอุ้มเธอและบดจูบลงมาใหม่ ไม่มีวี่แววจะเซอะไรเลย อุ้มเธอขึ้นเดินตรงไปยังห้อง...ที่เธอจำได้ว่ามันคือห้องนอนที่เขาจะหายไปทุกคืน ตลอดเวลาที่เธอมาพักที่นี่
"คะ คุณ"
"พี่ไนท์"
เขาย้ำ แล้วจูบลงมาอีก พลางวางเธอลงบนเตียง รองเท้าของเขาถูกถอดทิ้งไว้ตรงประตูลิฟต์ มันคงจะกระจายกองไม่เป็นที่ ช่างมัน พรุ่งนี้เขาจะทิปให้แม่บ้าน รองเท้าของทราวดีถูกถอดออกให้พร้อมกับโยนมันลงบนพื้นตอนนี้
เขาทำทุกอย่างไวมาก ก่อนจะจูบลงมาอีก
"คุณจะทำอะไร?"
เสียงหวานถามสั่นๆ เมื่อถูกวางลงนอนบนเตียงของเขา ไฟในห้องเขาเปิดสว่างต้อนรับเมื่อเขาเปิดห้องเข้ามา เพราะมันเป็นระบบอัตโนมัติ ทำให้เห็นหน้ากันและกันได้อย่างถนัดชัดตา ตาของเขาหวานระยับ ขณะที่ตาของทราวดีเบิกกว้างและตื่นกลัว
"มีอะไรจะสารภาพหรือเปล่า"
เขายังคงยืนอยู่ไม่โถมตัวลงมาทับเธอ อย่างที่เธอนึกตื่นตะหนกไปล่วงหน้าว่าเขาจะทำ เมื่อเขาถามแบบนั้น ทราวดีก็เรียกสติ เรียกจังหวะหัวใจที่มันเต้นแทบจะกระโดดออกมา บอกให้มันกลับมาเป็นปรกติ เธอนอนเอามือทาบอกข้างหนึ่ง อีกข้างกำผ้าปูที่นอนแน่น
"สารภาพ?"
"เธอเป็นแม่ตาหนูจริงๆ ใช่ไหม ไทม์"
ตามองจ้องกัน ทราวดีพยายามมองจ้องสบตาเขาไม่หลบ เธอเม้มปากแล้วเอ่ยเสียงพยายามไม่ให้สั่น
"ฉะ ฉันเป็นแม่ของตาหนู"
"เราเคยมีอะไรกันจริงๆ ใช่ไหม?"
คำถามนี้เล่นเอาคนโกหกสะดุ้ง เธอเม้มปาก แล้วหลับหูหลับตาพยักหน้า
"อะอื้อ"
"อืม...งั้นก็คงไม่เป็นอะไร ถ้าเราจะมีอะไรกันอีก"
"ดะ เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน"

ซีรีส์ ผูกรัก

เจนรุ่นลูกของวัชระโชติ รอให้คุณเสพความหวานนุ่ม พองฟูหัวใจ กับนิยายรักหวานซึ้งจาก พราวพันรุ้งค่ะ

ซีรีส์นี้ประกอบไปด้วย

1 เชื่อมรักท่านประธานมาดเข้ม
2 คล้องรัก วิวาห์หวาน
3 กอดรัก เคียงใจนิรันดร์

ถ้าอยากเติมน้ำตาลให้กับชีวิต เติมความฟินให้กับหัวใจ เราพร้อมเสิร์ฟให้ จากใจ พราวพันรุ้ง