หย่ารักคุณสามีเย็นชา

เธอพยายามทำดีกับเขาสารพัดอย่างเพื่อมัดใจเขา กลับถูกเขามองว่าน่ารำคาญ หากแต่เธอจะไปเขากลับพยายามทำทุกทางเพื่อฉุดรั้งเธอเอาไว้
“การแต่งงานหนึ่งปีของมุกรินทร์…ไม่ต่างจากการอยู่ตัวคนเดียวในบ้านของคนแปลกหน้า”
มุกรินทร์ทุ่มเททุกอย่างให้กับสถานะ “ภรรยา” ของเตชินท์ ไม่ว่าจะเป็นความเอาใจใส่ ความพยายาม หรือแม้แต่ศักดิ์ศรีของตัวเอง เธอเฝ้ารอให้กำแพงน้ำแข็งของสามีเย็นชาค่อยๆ ละลายลงสักวัน
แต่สิ่งที่ได้รับกลับมา มีเพียงสายตาเฉยชา น้ำเสียงรำคาญ…และระยะห่างที่ไม่เคยถูกลดลง
เขาไม่เคยแตะต้องเธอ ไม่เคยแม้แต่จะมองเธอในฐานะ “ผู้หญิงของตัวเอง”
จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอได้เห็นรอยยิ้มของเขา รอยยิ้มที่อ่อนโยน อบอุ่น และมีชีวิตชีวา…
แต่กลับไม่เคยเป็นของเธอเลยแม้แต่น้อย ในวินาทีนั้น มุกรินทร์จึงเข้าใจเสียทีว่า “ไม่ใช่เขาไม่มีหัวใจ…แค่หัวใจของเขา ไม่เคยเป็นของเธอ”
เมื่อความพยายามทั้งหมดกลายเป็นเพียงความน่าสมเพช เธอจึงเลือกจะหยุด…และเป็นฝ่ายเดินออกมาเอง
“เรา…หย่ากันเถอะค่ะ”
คำพูดเรียบง่าย กลับเป็นเหมือนมีดที่กรีดลึกลงกลางใจของใครบางคน
คนที่ไม่เคยคิดจะรั้ง…กลับเป็นฝ่ายยื่นมือเข้ามาในวันที่สายเกินไป เตชินท์เริ่มไล่ตาม เริ่มหึงหวง เริ่มทำทุกอย่าง…ในแบบที่ไม่เคยเป็น
แต่คำถามคือ เมื่อหัวใจของมุกรินทร์ได้ถอยออกมาไกลเกินกว่าจะหันกลับ ความรักที่เขาเพิ่งรู้ตัว…จะยังมีความหมายอยู่หรือไม่ หรือสุดท้ายแล้ว เขาจะต้องเป็นฝ่ายสูญเสีย “ภรรยาที่ไม่เคยแม้แต่จะได้รักอย่างถูกวิธี” ไปตลอดกาล…