ตื่นมาอีกที ก็มีแต่คนเกลียด

คำโปรย...
"จากสตรีที่ไร้ค่าและเอาแต่ใจ สู่ 'ท่านหมอหญิงเทวดา' ผู้กอบกู้ตระกูลและหัวใจของผู้คน...
'ซูเยว่ฉี' ฟื้นขึ้นมาจากความตายพร้อมกับจิตวิญญาณดวงใหม่ที่ไม่มีวันยอมก้มหัวให้ความอยุติธรรม นางใช้ความรู้และความเด็ดเดี่ยวเพื่อลบคำสบประมาทและปกป้องคนที่นางรัก
จนทำให้ 'ชินอ๋องเฟยหลง' บุรุษผู้เคยเกลียดชังนางสุดหัวใจ ต้องยอมสยบแทบเท้าเพื่อขอโอกาสรักนางอีกครั้ง

'ต่อให้เจ้าจะเป็นวิญญาณเร่ร่อน ข้าก็จะไม่ยอมปล่อยมือจากเจ้า...'
โปรดติดตามเรื่องราวได้ในนิยายเล่มนี้ค่ะ

จือเหยียน
การช่วยชีวิตเด็กน้อยในครั้งนั้นกลายเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้ชาวบ้านที่สิ้นหวังเริ่มพากันแห่มาหาเยว่ฉีจนแน่นขนัด เยว่ฉีไม่ได้รังเกียจความสกปรกหรือความยากจนของพวกเขา นางจัดตั้งโรงทานยาเล็กๆ ขึ้นที่ลานวัดร้างท้ายหมู่บ้าน และเริ่มทำการคัดกรองผู้ป่วยตามระดับความรุนแรงของอาการอย่างเป็นระบบระเบียบเหมือนที่นางเคยทำในค่ายทหาร
"ผู้ที่มีผื่นขึ้นและมีเลือดออกแล้ว ให้แยกไปนอนที่ฝั่งซ้าย ส่วนผู้ที่เพิ่งเริ่มมีไข้ให้ไปอยู่ทางฝั่งขวา" เยว่ฉีสั่งการด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาดและทรงพลัง "ทุกคนที่เข้ามาช่วยงาน ต้องสวมผ้าปิดปากและจมูกตลอดเวลา และต้องต้มน้ำให้เดือดก่อนนำมาใช้ทุกครั้ง!"
ทว่าในระหว่างที่เยว่ฉีกำลังทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อยโดยไม่ได้พักผ่อน ก็มีชาวบ้านกลุ่มหนึ่งที่จำหน้าของนางได้จากการที่นางเคยมาอาละวาดที่ท้ายตลาดในอดีต
"เดี๋ยวก่อน! นั่นมัน... คุณหนูรองตระกูลซู ซูเยว่ฉีนี่นา!" ชายคนหนึ่งร้องขึ้นด้วยความตกใจ "นางมารร้ายแห่งเมืองหลวง! เหตุใดนางถึงมาอยู่ที่นี่? หรือนางกำลังจะวางยาพิษพวกเราเพื่อให้พวกเราตายไวขึ้น!"
คำพูดนั้นทำให้ชาวบ้านหลายคนเริ่มชะงักและมองเยว่ฉีด้วยสายตาที่หวาดระแวงและรังเกียจ
"ใช่! ข้าจำได้! นางเคยสั่งโบยตีท่านลุงขายผ้าจนพิการ! คนจิตใจโหดเหี้ยมเช่นนางจะมาช่วยพวกเราได้อย่างไร!"
"ออกไปนะ! อย่ามายุ่งกับพวกเรา! พวกเราต่อให้ตายด้วยโรคระบาด ก็ดีกว่าต้องมาตายเพราะน้ำมือนางมารร้ายอย่างเจ้า!" หญิงคนหนึ่งขว้างปาเศษหญ้าใส่เยว่ฉี
เสี่ยวเถาที่เพิ่งแอบนำสมุนไพรมาส่งให้เยว่ฉีเห็นเหตุการณ์เข้าก็รีบวิ่งเข้ามาบังหน้าคุณหนูของตนไว้ "พวกเจ้าพูดจาเหลวไหลอะไรกัน! คุณหนูรองของข้าใช้เงินของนางเองทั้งหมดเพื่อซื้อสมุนไพรมาช่วยพวกเจ้า และนางยังไม่ได้นอนมาทั้งคืนแล้วนะ!"
เยว่ฉีดึงตัวเสี่ยวเถาไปข้างหลัง แววตาของนางนิ่งสงบและไม่มีความโกรธเคืองแม้แต่น้อย นางดึงผ้าปิดหน้าลง เผยให้เห็นใบหน้าที่งดงามทว่าซีดเซียวเพราะความเหนื่อยล้า
"พวกเจ้าจะเกลียดชังข้าในอดีต ข้าไม่ว่าอะไร" เยว่ฉีเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดังกังวานและมั่นคง "ข้าขอยอมรับว่าในอดีตข้าเคยทำเรื่องเลวร้ายไว้มากมาย และข้าไม่อาจย้อนเวลากลับไปแก้ไขมันได้ แต่ในตอนนี้... ในฐานะหมอ ข้าจะไม่มีวันทอดทิ้งคนไข้ที่กำลังจะตายอยู่ตรงหน้าเด็ดขาด"
"พวกเจ้าจะด่าทอข้า จะปาข้าวของใส่ข้า ข้าก็จะไม่ไปไหนทั้งนั้น จนกว่าคนสุดท้ายในหมู่บ้านนี้จะหายจากโรคระบาด หรือไม่... ก็จนกว่าข้าจะติดโรคนี้และตายไปเอง!"
คำพูดที่จริงใจและเด็ดเดี่ยวของเยว่ฉีทำให้ชาวบ้านทุกคนในที่นั้นต้องตกอยู่ในความเงียบงัน ไม่มีใครกล้าขว้างปาสิ่งของใส่นางอีกต่อไป สายตาที่เคยมองนางด้วยความเกลียดชังและหวาดกลัว เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความสับสนและความตื้นตันใจ

ในขณะที่เยว่ฉีกำลังก้มลงตรวจอาการของผู้ป่วยคนต่อไป ท่ามกลางความมืดมิดนอกลานวัดร้าง ชินอ๋องเฟยหลง ในชุดเครื่องทรงที่เรียบง่ายยืนมองดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่เงียบๆ ตั้งแต่ต้น แววตาของเขาสั่นไหวด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้นจนยากจะเอ่ยออกมาเป็นคำพูด
เขารู้ข่าวเรื่องที่นางแอบเข้ามาในเขตโรคระบาดจากอั้นอิง ด้วยความห่วงใยที่ไม่อาจหักห้ามได้ เขาจึงรีบแอบเข้ามาเพื่อคอยระวังภัยให้นาง ทว่าสิ่งที่เขาได้เห็นในวันนี้ กลับทำให้เขาต้องยิ่งทึ่งในตัวสตรีผู้นี้มากขึ้นไปอีก
ซูเยว่ฉี... เจ้าช่างมีหัวใจที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่ผู้ใดจะคาดคิด เฟยหลงคิดในใจพลางกำหมัดแน่น เจ้าไม่เพียงแต่ล้างมลทินให้ตัวเองด้วยสติปัญญา แต่เจ้ากำลังใช้ชีวิตและจิตวิญญาณของเจ้าเพื่อไถ่บาปในสิ่งที่เจ้าไม่ได้ก่อ...
"ท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ... จะให้กระหม่อมนำกำลังทหารเข้ามาช่วยสนับสนุนคุณหนูรองหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?" อั้นอิงเอ่ยถามเบาๆ
"ยังก่อน" เฟยหลงเอ่ยเสียงเรียบ "หากเรานำทหารเข้ามาตอนนี้ ชาวบ้านจะยิ่งตื่นตระหนกและคิดว่าทางการจะมากำจัดพวกเขา จงไปสั่งให้คนของข้าส่งเสบียงอาหารและสมุนไพรเพิ่มเติมเข้ามาที่นี่อย่างลับๆ ในนามของ 'ผู้หวังดี' อย่าให้ใครรู้ว่าเป็นของข้า และจงคอยดูแลความปลอดภัยให้นางอย่างใกล้ชิดที่สุด"
"พ่ะย่ะค่ะ!"
เฟยหลงทอดสายตามองดูเยว่ฉีที่กำลังเช็ดเหงื่อและยิ้มให้เด็กน้อยผู้รอดชีวิตอย่างอ่อนโยน รอยยิ้มนั้นเป็นรอยยิ้มที่งดงามที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา และมันทำให้หัวใจที่เคยเย็นชาของชินอ๋องเฟยหลงอบอุ่นขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ต่อให้คนทั้งเมืองหลวงจะเกลียดชังเจ้า... แต่ข้าคนนี้ จะคอยอยู่เคียงข้างและปกป้องเจ้าเอง