หลิวหมานหมานนางร้ายหลีกทางให้นางเอกได้กับตัวร้าย

"หวังดีงั้นหรือ" หลิวหมานหมานแค่นยิ้มหยัน "ความหวังดีของเจ้า ข้าขอรับไว้ด้วยสิ่งนี้ก็แล้วกัน"
เพียะ!
เสียงฝ่ามือกระทบเนื้อดังกังวานไปทั่วเรือนร้าง หลิวหมานหมานตวัดฝ่ามือขวาฟาดลงบนใบหน้าขาวเนียนของหลิวอิงอิงอย่างสุดแรงเกิด แรงตบมหาศาลทำให้ร่างบอบบางของหลิวอิงอิงปลิวลอยไปกระแทกกับกรอบประตู นางกรีดร้องเสียงหลงก่อนจะทรุดตัวลงไปกองกับพื้นอย่างหมดสภาพ
ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมชั่วขณะ สาวใช้ทั้งสองเบิกตาโพลงอ้าปากค้าง ทำอะไรไม่ถูก เสี่ยวต้า เสี่ยวเอ้อ และเสี่ยวซานยืนกะพริบตาปริบๆ มองมารดาของตนด้วยความตกตะลึงระคนเลื่อมใส
หลิวอิงอิงยกมือขึ้นกุมแก้มซ้ายที่บวมเป่งขึ้นมาทันตาเห็น รอยนิ้วมือห้าสายปรากฏชัดเจนบนผิวสีขาวจัด นางสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งอยู่ในโพรงปาก เมื่อพ่นน้ำลายออกมาก็พบว่ามีเลือดสดๆ ผสมอยู่พร้อมกับฟันซี่หนึ่งที่หลุดกระเด็นออกมา