นารีซ่อนเสน่หา

งานวิวาห์ที่ไร้ซึ่งใจ นำพา 'หลินซีซวน' ก้าวเข้าสู่จวนแม่ทัพในฐานะฮูหยินของ 'เซียวจิ้งเทียน' บุรุษผู้เกรียงไกรทว่าเย็นชาและดุดันดั่งมัจจุราช คืนวสันต์แรกที่ควรหอมหวาน... เขากลับตักตวงจากร่างกายของนางอย่างหิวกระหาย ทิ้งไว้เพียงร่องรอยบอบช้ำและเตียงกว้างที่เหน็บหนาว

ท่ามกลางความอ้างว้าง 'เซียวจิ้งอี้' คุณชายรองผู้เป็นน้องสามีกลับก้าวเข้ามา รอยยิ้มประดับหน้าและปลายนิ้วที่ลูบไล้อย่างจาบจ้วง หลอมละลายกำแพงศีลธรรมในใจนางจนแหลกเหลว
'สวรรค์... ข้ากำลังทำเรื่องบ้าบออันใด'
ปากพร่ำบอกว่าผิดบาป ทว่ารสสัมผัสลักลอบหลังม่านบัญชรกลับหอมหวานจนยากจะถอนตัว

แต่เมื่อสามีผู้เคยหมางเมินหวนคืนจวน... สายตาที่เคยมองนางราวกับสมบัติไร้ค่ากลับแปรเปลี่ยนเป็นความลุ่มหลงและหวงแหนอย่างบ้าคลั่ง

ยามทิวา... นางคือพี่สะใภ้ผู้ถูกน้องสามีรังแกในมุมอับของหอตำรา
ยามราตรี... นางคือยอดดวงใจที่ถูกสามีปรนเปรออย่างหนักหน่วงบนเตียงใหญ่

การเริงระบำบนเส้นด้ายที่ต้องกลั้นหายใจทุกฝีก้าว ภายใต้จมูกของแม่ทัพไร้พ่ายที่เริ่มได้กลิ่น 'น้ำส้มสายชู' และความผิดปกติ ท่ามกลางรอยยิ้มซ่อนดาบของน้องชายที่จ้องจะกลืนกินนางไม่แพ้กัน

เมื่อความลับที่ซ่อนเร้นไม่อาจปิดบังได้อีกต่อไป กระบี่ของสองพี่น้องจำต้องห้ำหั่นเพื่อแย่งชิงสตรีเพียงหนึ่งเดียว!
"หยุดนะ! ข้ารักพวกท่านทั้งคู่ หากจะฆ่า... ก็จงฆ่าข้าเสีย!"

ทว่าแทนที่พายุโลหิตจะบังเกิด โทสะของสามีที่ถูกสวมหมวกเขียวกลับแปรเปลี่ยนเป็นบทลงทัณฑ์ที่แสนวิปริต... ต้อนนางเข้าสู่กรงขังแห่งตัณหา ที่มีบุรุษถึงสองคนร่วมกันปรนเปรอ!

"คืนนี้... ร่างกายของเจ้า เป็นของพวกข้า... ฮูหยิน"