(Engineering bad guy) เขาบอกว่าผมลืมดิน

คอร์น คณาวัฒน์

คุณคนหล่อที่ไปเป็นเดือนลอยฟ้าในมหาวิทยาลัย โยกกายกลางไฟหลากสีจนลืมดิน ลืมทางกลับบ้านเกิดเมืองนอน ลืมคำสัญญาที่ให้ไว้กับสาวอีกต่างหาก จนได้ฉายา 'ข้าวโพดลืมดิน' ไปครองแบบหล่อๆ

...

"หน้าตาพอใช้ได้ รูปร่างก็…โอเค เป็นเดือนมหา’ ลัยได้นับว่าไม่แปดเปื้อนวงการเดือนขนาดนั้น แต่อุปนิสัย? ผ่านการประกวดได้ไงวะ ปากหมาขั้นสุดขนาดนั้น"

วีวี่ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงที่มีเพื่อนตาไม่ถึงขนาดนี้ แถมมันเพิ่งซิวมาจากมหาวิทยาลัยเดิมยังไม่ถึงปี ฉะนั้น วอนสาวๆ ของป๋าคอร์นที่อาจผ่านมาได้ยิน กรุณาให้อภัยโยโย่สักครั้งเถอะนะ ไว้วีวี่จะกลับไปสั่งสอนมันให้ดีเอง

"เดี๋ยวก่อน…เมื่อกี้เหมือนกูได้ยินมึงบอกว่าชื่อจริงหมอนั่นคือ…คณาวัฒน์?"

"ใช่ ชื่อจริงของคอร์นคือคณาวัฒน์"

"…"

"คณาวัฒน์ ศิริโพธิ์ทอง"

เคร้ง

ช้อนในมือคนที่ตั้งตนเป็นศัตรูกับคุณคณาวัฒน์ หล่นกระทบจานเมื่อเธอเกิดอาการมือไม้อ่อน จนเผลอปล่อยมันอย่างลืมตัว

"มึงเป็นอะไรเนี่ย"

"คอร์น คณาวัฒน์ ศิริโพธิ์ทอง"

ชื่อเล่น ชื่อจริง นามสกุลจริงของพ่อหนุ่มเดือนมอสุดฮอต ถูกเอ่ยช้าๆ

...
คนตระบัดสัตย์ สับปลับ หลอกลวง

ทั้งที่เกี่ยวก้อยสัญญากันเป็นมั่นเป็นเหมาะ แต่ไอ้หมอนั่นกลับไม่ทำตามคำสัญญา

สามเดือนหลังจากนั้น มันหายหัวไปเลย ไม่โผล่หน้ามาให้เห็น โยษิตาได้ยินเพียงคนที่บ้านของเพื่อนผู้ชายคนนั้นบอกว่าเขาย้ายโรงเรียนแล้ว ตอนนี้อยู่บ้านตายายในเมืองกรุง ขาดการติดต่อนานจนเธอที่เคยหวังว่าจะได้เจอเขาอีกครั้ง ค่อยๆ เลิกหวังไปในที่สุด ใครเลยจะคาดคิดว่าเธอจะได้มาเจอกับเขาอีกครั้ง ในมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศ

ชีวิตของเขาในวันนี้ไม่เป็นดั่งภาพจำที่โยษิตามีเลย

เขาทิ้งบ้าน ทิ้งนา ทิ้งเพื่อนที่เคยวิ่งเล่นด้วยกัน มาเป็นเดือนลอยฟ้าในมหาวิทยาลัย

ไอ้วัวลืมตีน ไอ้ข้าวโพดลืมดิน ไอ้หมอนี่โตขนาดนี้แล้ว แถมฟรีนิสัยหมาด้วย