ดอกซ่อนกลิ่น (Mpreg)

"ถึงจะหนีทางการจนตรอกมาเป็นหัวหน้าโจร แต่กูก็คนมีการศึกษาจากพระนคร... เด็กมอมแมมอย่างมึงเป็นได้แค่เมียทาสเมียบำเรอ รอวันที่กูจะเขี่ยทิ้งขว้างก็เท่านั้น"

พุทธศักราช ๒๕๐๒

ภายใต้ประกาศสถาปนาอำนาจเด็ดขาด ยุคสมัยแห่งการกวาดล้างได้เริ่มต้นขึ้น เหล่าอันธพาลครองเมือง นักเลงหัวไม้ และเจ้าพ่อบ่อนเบี้ยในพระนครที่เคยผยองพองขน ต่างถูกไล่ล่าจนต้องหนีหัวซุกหัวซุนไม่ผิดแผกจากสุนัขจนตรอก

ชุมเสือเมืองกาญจน์ คือที่กบดานสุดท้ายของผู้ที่หนีคดีมาจากพระนคร อีกทั้งยังเป็นเหมือนบ้านหลังสุดท้ายของนกตัวน้อยที่พลัดถิ่น

‘เกศแก้ว’ ถูกพ่อแท้ ๆ และแม่เลี้ยงขายให้คลับแห่งหนึ่ง แต่เนื้อตัวมันมอมแมมจนใครเห็นก็รังเกียจ จึงเป็นได้เพียงเด็กรับใช้ล้างจานเช็ดแก้วขัดส้วมไปวัน ๆ แต่โชคชะตากลับเล่นตลกเมื่อเขาถูกจับขัดสีฉวีวรรณส่งขึ้นตู้ประมูล และคนที่ทุ่มเงินซื้อเขาไปก็เป็น ‘เสือโชค’ ซึ่งขณะนั้นไม่ได้เปิดเผยตัวตน

‘เสือโชค’ คือหัวหน้าโจรที่หนีประกาศจับของทางการมาจากพระนคร ไอ้โชคเป็นนักเลงมีการศึกษา มองว่าเกศแก้วเป็นเพียงเด็กจรจัดที่ไม่มีค่าพอจะมาเป็นเมียออกหน้าออกตา ยิ่งเขามีปมเกลียดพวกผู้หญิงหากินมาตั้งแต่เด็ก เขาก็ยิ่งทำร้ายจิตใจเกศแก้วสารพัด

"มองอะไรของมึง"

"คือว่าไอ้นั่น… หน้าตามันพิลึกมากเลยจ้ะ"

"ไม่เคยเห็นสิท่า แถวนี้คงไม่นิยม จะบอกให้นะ ไอ้นี่เขาเรียกว่าฝังมุก คนจากพระนครส่วนใหญ่ก็ฝังกันทั้งนั้น"