ดินกับแดนมีพ่อด้วยหรอฮะ!

"ดิน" กับ "แดน" เด็กชายฝาแฝด เติบโตมากับแม่ที่คอยเลี้ยงดูอย่างยากลำบาก แต่จู่ ๆ วันหนึ่งหลับมีตาลุงท่าทางแปลก ๆ มาอ้างตัวว่าเป็นพ่อของพวกเขาซะงั้น!

"ไม่ยักจารู้ ดินมีพ่อตอนไหน" ดินโพล่งขึ้นมาพร้อมกับยืนกอดอกแน่น พลางขมวดคิ้วนิดหน่อย

"นั่นจิ! แดนน่ะม่ายมีพ่อ" แดนเองก็ไม่ได้ปล่อยให้พี่ชายพูดอยู่ฝ่ายเดียว เด็กชายเอ่ยเสริมขึ้นมา พร้อมกับทำท่าทางเดียวกันเป๊ะ

ชวิลถึงกับพูดไม่ออก ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยเอ่ยปากพูดถึงเรื่องพ่อของเด็ก ๆ เลยสักครั้ง แต่ว่าก็ไม่มีทางที่ทั้งสองจะไม่รู้ เจ้าเด็กแสบพวกนี้น่ะ ควรจะดีใจสักนิดแต่กลับผิดคาดของชวิลเสียได้

.

.

"ทำไมไม่เรียกพ่อว่า ‘พ่อ’ สักทีล่ะ" คีตะถามออกอย่างน้อยใจนิดหน่อย

"อย่างลุงน่ะ เป็นด้ายแค่ลุงเท่านั้นแหละ ดินม่ายต้องการพ่อ มีแค่แม่ก็พอแล้ว!" ดินเท้าเอวขมวดคิ้วแน่นด้วยความโมโห อดหงุดหงิดไม่ได้เมื่อได้เห็นท่าทางของคุณลุงขี้เก๊ก อที่เอาแต่สั่งให้พวกเขาเรียกตัวเองว่าพ่อ

"ดินทำไมไปดุพ่อแบบนั้น แม่บอกว่าห้ามทะเลาะกับผู้ใหญ่ เราต้องให้ความเคารพนะ!" แดนจับแขนขวาของพี่ชายเอาไว้แน่น กลัวพี่ชายจะวิ่งเข้าไปง่ำขาของพ่ออย่างที่เคยทำกับคนอื่นมาก่อน

.

.

"พ่ออย่าโกรธดินเลยนะฮะ ที่ดินโมโหเพราะว่าเพื่อน ๆ ชอบล้อ บอกว่าดินกับแดนน่ะถูกพ่อทิ้ง ดินเลยพาลโกรธพ่อไปด้วย"

"อา..เพราะแบบนี้เองหรอ"



**ทดลองอ่านก่อนซื้อ เรื่องสั้น 16 ตอนจบ**