บุรุษผู้ถูกเรียกว่าวันพฤหัสบดี: ฝันร้ายของมนุษย์ในโลกแห่งความลวง (The Man Who Was Thursday)

ในโลกที่เส้นแบ่งระหว่างความจริงกับภาพลวงพร่าเลือน จินตนาการมิได้เป็นเพียงที่หลบภัยของความคิดแต่กลายเป็นกระจกที่สะท้อนความคลุมเครือของการมีอยู่ งานวรรณกรรมอย่างบุรุษผู้ถูกเรียกว่าวันพฤหัสบดี ของ จี. เค. เชสเตอร์ตัน เรื่องนี้ ก็หาใช่เพียงนวนิยายแนวลึกลับหรือเสียดสี แต่มันเป็นการเดินทางผ่านฝันร้ายที่ตั้งคำถามต่อโลก ความจริง และตัวตนของมนุษย์อย่างลึกซึ้ง
เรื่องราวเริ่มต้นด้วยโครงเรื่องที่ดูคุ้นเคยอย่าง การแทรกซึมเข้าไปในกลุ่มลับอันอันตรายของผู้ที่เรียกตนเองว่า "อนาธิปไตย" แต่ไม่นานนัก สิ่งที่ดูเป็นเพียงการไล่ล่าทางการเมืองกลับแปรเปลี่ยนเป็นปริศนาที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น ตัวละครแต่ละคนล้วนซ่อนเร้นตัวตนที่แท้จริงไว้เบื้องหลังบทบาทที่สวมใส่ จนผู้อ่านไม่อาจแน่ใจได้ว่าใครคือศัตรูหรือใครคือมิตร ความน่าสนใจของนวนิยายเรื่องนี้อยู่ที่การผสานหลายชั้นของความหมายเข้าด้วยกันอย่างแยบยล เชสเตอร์ตันใช้โครงสร้างของเรื่องลึกลับเพื่อพาผู้อ่านดำดิ่งสู่คำถามเชิงอภิปรัชญา เกี่ยวกับระเบียบและความโกลาหล ความเชื่อและความสงสัย ตลอดจนธรรมชาติของความจริงในโลกที่ดูเหมือนจะกลับหัวกลับหางอยู่ตลอดเวลา "ฝันร้าย" ในเรื่องจึงมิใช่เพียงภาพแห่งความกลัว แต่เป็นสภาวะของความไม่แน่นอนที่มนุษย์ต้องเผชิญเมื่อความหมายของโลกเริ่มสั่นคลอน
อีกหนึ่งเสน่ห์สำคัญคืออารมณ์ขันอันเฉียบคมที่แทรกอยู่ท่ามกลางความลึกลับ เชสเตอร์ตันมิได้ทำให้ผู้อ่านจมอยู่กับความมืดมน แต่ใช้ความย้อนแย้งและความเหนือจริงเป็นเครื่องมือในการเปิดเผยความจริงบางประการ ความจริงที่อาจไม่สามารถเข้าถึงได้ผ่านตรรกะเพียงอย่างเดียว ในระดับที่ลึกยิ่งขึ้นนั้น นวนิยายเรื่องนี้ชวนให้เราตั้งคำถามว่า โลกที่เรารับรู้นั้นมีระเบียบหรือไร้ระเบียบกันแน่ และบทบาทของเราภายในโลกนั้นคืออะไร การค้นหาคำตอบอาจมิได้สิ้นสุดลงด้วยความกระจ่าง หากกลับนำไปสู่การตระหนักว่า ความไม่แน่นอนเองอาจเป็นส่วนหนึ่งของความจริงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
บุรุษผู้ถูกเรียกว่าวันพฤหัสบดี เรื่องนี้ จึงมิใช่เพียงเรื่องราวของการสืบสวนหรือการหลบหนี แต่เป็นการผจญภัยทางความคิด การเดินทางผ่านความลวงเพื่อเข้าใกล้ความจริง และในโลกที่เต็มไปด้วยหน้ากาก การมองเห็นสิ่งที่อยู่เบื้องหลังนั้นอาจเป็นความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์

สำนักพิมพ์ไศเลนทร์

บทนำ
เรื่องราวอันบ้าคลั่ง วิปริต ขบขัน และสะเทือนใจอย่างลึกซึ้ง เป็นการยากยิ่งที่จะจัดประเภทให้แก่หนังสือเรื่อง "บุรุษผู้ถูกเรียกว่าวันพฤหัสบดี" เราอาจกล่าวได้ว่านี่คือเรื่องราวการผจญภัยอันตื่นระทึกระหว่างเหล่าอาชญากรผู้โหดเหี้ยมกับเหล่านายตำรวจผู้ชาญฉลาด ทว่าย่อมเป็นที่คาดหมายได้อยู่แล้วว่า ผู้สร้างสรรค์ตำนานบาทหลวงบราวน์ย่อมมีวิธีบอกเล่าเรื่องราวสืบสวนสอบสวนในแบบที่ไม่ซ้ำรอยผู้ใด หากมองในแง่มุมนี้ "บุรุษผู้ถูกเรียกว่าวันพฤหัสบดี" จึงประสบความสำเร็จอย่างสง่างามยิ่ง และหากจะไม่มีสิ่งอื่นใดเลย หนังสือเล่มนี้ก็ยังถือเป็นเพชรน้ำเอกแห่งวรรณกรรมที่เปี่ยมด้วยความลุ้นระทึกอย่างหาตัวจับยาก กระนั้นผู้อ่านจะตระหนักได้ในไม่ช้าว่าเนื้อหาภายในนั้นมีอะไรที่ลึกซึ้งกว่านั้นมาก ด้วยลีลาการเขียนอันรื่นเริงและเปี่ยมด้วยพลังของเชสเตอร์ตันที่จะพัดพาผู้อ่านให้โลดแล่นไปตามกระแสธารแห่งเนื้อเรื่อง ท่านจะพบว่าตนเองกำลังถูกนำพาเข้าสู่ห้วงน้ำที่ลึกซึ้งเกินกว่าที่คาดการณ์ไว้ และบทสรุปที่มิอาจคาดเดาได้เลยนั้น จะกลายเป็นประสบการณ์ที่ตราตรึงและสั่นสะเทือนใจสำหรับผู้อ่านสมัยใหม่ เช่นเดียวกับที่เคยเกิดขึ้นกับผู้อ่านนับหมื่นนับแสนนับตั้งแต่หนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในปีคริสต์ศักราช 1908 ยามที่เหล่าผู้สืบสวนได้ประจักษ์แจ้งในที่สุดว่า แท้จริงแล้ว "วันอาทิตย์" คือใคร