ร้อนรักเลออน

เลออน เฟอเยอ ในวัยยี่สิบเอ็ดปี ชายหนุ่มรูปหล่อที่ถอดแบบความสุขุมมาจากบิดา ทว่าหัวใจของเขากลับหลงใหลในความเป็นประเทศไทย

จุดเริ่มต้นมาจากทริปซัมเมอร์สามเดือนที่มารดาพาเขากลับมาเยี่ยมบ้านเกิดตอนอายุสิบห้า แต่มันกลับตราตรึงใจจนทำให้เขาตัดสินใจบินมาศึกษาต่อที่เมืองไทยตัวคนเดียวทันทีที่อายุครบสิบแปดปี
ขณะที่ เอเดน และ บีน่า ยังคงใช้ชีวิตคู่อันแสนหวานอยู่ที่ฝรั่งเศส แต่ลูกชายคนเดียวของตระกูลเฟอเยอกลับเลือกที่จะสร้างอนาคตของตัวเองที่ประเทศไทย
ร่างสูงโปร่งเจ้าของนัยน์ตาสีอ่อนเดินเข้ามาภายในเพนท์เฮาส์หรูใจกลางเมืองที่สามารถมองเห็นวิวกรุงเทพฯ ได้สุดลูกหูลูกตา เขาล้วงโทรศัพท์ขึ้นมารับสายทันทีเมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอว่าเป็นมารดาสุดที่รัก
"ครับคุณแม่..." เลออนกรอกเสียงทุ้มต่ำลงไปในสาย พลางทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังราคาแพงด้วยท่าทางสบายๆ
"วันนี้เป็นไงบ้างลูก" เสียงหวานของบีน่าเอ่ยทักทายลูกชายผ่านสายสนทนา เธอเลือกใช้ภาษาไทยสื่อสารกับเขาเสมอเพื่อให้เลออนซึมซับภาษาของฝั่งมารดา ต่างกับเวลาที่เลออนคุยกับเอเดนซึ่งมักจะใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลักตามความถนัดของบิดา
"เรียนไม่เท่าไหร่ครับแม่ แต่รถติดนี่สิทำเอาผมล้าไปหมด" เลออนตอบพลางเอนหลังพิงโซฟา มือหนานวดคลึงที่ลำคอเบาๆ เพื่อคลายความเมื่อยล้าจากการเดินทางในเมืองหลวง
"คิก..." เสียงมาดามเฟอเยอหัวเราะในลำคอด้วยความเอ็นดู เมื่อได้ยินลูกชายมาดขรึมบ่นกระปอดกระแปดเรื่องจราจรในกรุงเทพฯ ทั้งคู่สนทนากันต่ออีกเพียงครู่เดียวพอให้หายคิดถึง ก่อนจะวางสายไป
เมื่อความเงียบกลับเข้ามาปกคลุมเพนท์เฮาส์อีกครั้ง เลออนก็ยกนาฬิกาข้อมือเรือนหรูขึ้นมาดู นัยน์ตาคมกริบฉายประกายวิบวับอย่างมีความหมาย



อีกสามสิบนาที...
เวลาที่เขารอคอยใกล้จะมาถึง 'พี่สาว'ข้างห้อง ผู้หญิงที่ทำให้เขาตัดสินใจอยู่ที่นี่ นอกจากวัฒนธรรมแล้วก็เพราะมีเธอ ตอนนี้เธอคงกำลังจะถึง
เลออนจัดการถอดชุดนักศึกษาออกแล้วเลือกหยิบเสื้อยืดสีเทาเรียบๆมาสวมทับกับกางเกงขากระบอกผ้านิ่มทรงสวย แม้จะเป็นชุดลำลองธรรมดา แต่มันกลับขับเน้นรูปร่างสูงโปร่งและออร่าความหล่อเหลาให้ดูโดดเด่นอย่างเป็นธรรมชาติ เขาตรวจสอบความเรียบร้อยของตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่เป็นครั้งสุดท้าย
นัยน์ตาคมกริบฉายแววประหม่าเล็กน้อย ทว่าเต็มไปด้วยความแน่วแน่
เขาก้าวออกจากห้องพักสุดหรูไปยืนรออยู่ที่โถงทางเดิน เพื่อดักรอพบ 'พี่สาวคนสวย' ผู้เป็นเจ้าของหัวใจและเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้เขาเฝ้าเพ้อฝันถึงประเทศไทยมาตั้งแต่อายุสิบห้า

ติ๊ง!
เสียงสัญญาณลิฟต์ดังขึ้นพร้อมกับหัวใจของเลออนที่เต้นรัว ทว่ารอยยิ้มที่เตรียมมาอย่างดีกลับหุบลงฉับพลัน เมื่อภาพตรงหน้าคือพี่สาวคนสวยที่เขาเฝ้ารอ กำลังก้าวออกมาพร้อมกับชายหนุ่มอีกคน ทั้งคู่เกาะกุมมือกันพรางส่งเสียงหัวเราะอย่างสนิทสนม
เธอเดินผ่านเขาไปราวกับเขาเป็นเพียงอากาศธาตุ ไร้ซึ่งการทักทายและไม่แม้แต่ปรายหางตามอง
เลออนหมุนตัวกลับไปมองตามแผ่นหลังของคนทั้งคู่ ภาพที่เธอจับมือชายคนนั้นไม่ยอมปล่อยจนกระทั่งหายลับเข้าไปในห้องพัก บีบหัวใจคนมองจนชาหนึบ
ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเต็มไปด้วยความมั่นใจก้มลงมองพื้นอย่างผู้แพ้ เธอปฏิเสธรักเขามาแล้วถึงสามรอบ รอบแรกตอนเขาอายุสิบเก้า รอบที่สองตอนอายุยี่สิบ และล่าสุดเมื่อห้าเดือนก่อนในวัยยี่สิบเอ็ดปี
ทุกครั้งเธอจะปฏิเสธด้วยเหตุผลเดิมๆ ว่า 'ไม่ชอบเด็ก' แต่ถึงจะถูกปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็ยังถอนตัวจากความรักครั้งนี้ไม่ได้ แม้ความจริงที่ว่าเธอจะอายุห่างจากเขาถึงเจ็ดปีก็ตาม แต่สำหรับเลออน อายุเป็นเพียงตัวเลข มันไม่ได้ลดความรักที่เขามีให้เธอเลยแม้แต่น้อย

เนื้อหาในเรื่องประกอบด้วย

ฉากความสัมพันธ์ทางเพศอย่างชัดเจน (NC / Erotic Content) บรรยายเชิงอารมณ์ไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านอายุต่ำกว่า 18 ปี

อาจกระทบความรู้สึกของผู้อ่านบางกลุ่ม ภาวะกดดันทางจิตใจ / Emotional Manipulation

มีฉากที่ตัวละครใช้คำพูดหรือการกระทำส่งผลต่อสภาพจิตใจของอีกฝ่าย

เป็นส่วนหนึ่งของโครงเรื่อง ไม่ได้สนับสนุนพฤติกรรมดังกล่าว ตัวละคร เหตุการณ์ และความสัมพันธ์ เขียนขึ้นเพื่อความบันเทิง



สงวนลิขสิทธ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์พ.ศ.2537 และฉบับเพิ่มเติมไม่อนุญาตให้ทำซ้ำ ดัดแปลง คัดลลอก แก้ไขหรือสแกนเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้